AWOPBOPALOOBOP ALOPBAMBOOM

2012_11_PORTO_VOLLEDIG 336.JPG

Foto: Martin Pulaski, 2012.

Bernard, de illusie van rock & roll heb ik al lang opgegeven. Heb ik ze ooit gekoesterd? Het ging denk ik meer om een droom in verband met het geheel. Met versmelting in klanken, ritmes en woorden zonder betekenis.  Awopbopaloobop alopbamboom. Een bijna religieuze droom van eenwording, van transsubstantiatie. Een droom die leek op die van Martin Luther King en van John Lennon. Maar John Lennon zong het lang geleden al: “the dream is over”. Wat voor mij daarna bleef was een soort van leeg ritueel, hoewel dat soms gevoelens van welbehagen kan teweegbrengen, en heel af en toe diepe emoties laat opflakkeren.

Ik weet dat ik geen nar ben op het narrenschip, maar het is tegelijk heel moeilijk om dat van jezelf te beweren omdat je zelf op dat schip vaart. Je hebt ervoor gekozen om mee te varen, aan te monsteren, zo je wilt. En elke dag maak je die keuze opnieuw, als een blinde, dove, stomme, onwetende nar. Tot het schip doormidden breekt of tegen een ijsberg aan vaart. Als je het zinkende schip verlaat ben je geen nar maar een rat. Van rottigheid gesproken.

HET NARRENSCHIP

het narrenschip jeroen bosch

Van het ene land naar het andere varen wij, zoeken in elke havenstad niemand weet wat.
Reizen ons te pletter met vriend en vijand om iets te vinden dat het vinden waard is maar vinden niets.
In welke stad zullen wij ons vestigen, in welk huis in welke straat?
Wij vinden straat noch laan waar wordt gelachen en gedanst op felle rock & roll.
Alles lijkt onbewoond verklaard: gevels zwart als lava, geblinde ramen, geen levende ziel te zien.
Dan maar weer naar andere oorden vertrekken, naar ergens ver weg, naar veel verder.
Tot aan het einde van de wereld waar toch dezelfde vervloekte wereld herbegint.
Tussen dag en nacht geen verschil in onze dorre harten, gepijnigd, vol van smart.
Wind en regen om ons heen en sneeuwstorm en hagel en geselende zon op de dunne huid.
In de ogen van allen die wij aantreffen doffe ellende, ontbering, domme berusting.
Wij varen maar in het rond, verliezen ons gezond verstand, kennen niet eens de naam van ons schip. Nee, wij kennen niet eens de naam van dit schip.