WERKEN IN MUZIEK II

zero de conduite,radio centraal,jobs,popcultuur,pop,radio,soul,rock,antwerpen,werken,folk,blues,country

Met veel vertraging volgt hier mijn playlist van Zero de conduite van 2 september. Voor de lezers die het niet weten: Zero de conduite is mijn maandelijks programma op radio centraal in Antwerpen.

Workin’ Man Blues – Merle Haggard – Down Every Road
I’m The Man That Built The Bridges – Tom Paxton – Ramblin’ Boy & Ain’t That News
Spike Driver Blues – Mississippi John Hurt – Avalon Blues: The Complete 1928 OKeh Recordings
Pick A Bale Of Cotton – Leadbelly – The Songsters Tradition – Before The Blues
Unemployment Stomp – Big Bill Broonzy – News And The Blues: Telling It Like It Is
Deportees – Billy Bragg – Tracks Inspired By Bob Dylan
Good Morning Mr. Railroad Man – Ry Cooder – Boomer’s Story
Brakeman’s Blues – The Kentucky Colonels – Long Journey Home
Truck Drivin’ Man – Jim & Jesse – Y’All Come: The Essential Jim & Jesse
Mama Hated Diesels – Commander Cody & His Lost Planet Airmen- Too Much Fun-The Best of Commander Cody and His LPA
Drug Store Truck Drivin’ Man – The Byrds – Dr. Byrds & Mr. Hyde
The Carpenter – Guy Clark -Craftsman
Workin’ For The Man – Roy Orbison – the BIG O: THE Original Singles Collection
Guitar Man – Elvis Presley – Tomorrow Is A Long Time
Six Days On The Road – Taj Mahal – Giant Step & De Ole Folks At Home
Working In The Coalmine – Lee Dorsey – Chartbusters USA Volume 1
Please Mr. Postman – The Marvelettes – Hitsville U.S.A., The Motown Singles Collection 1959-1971
Captain Of Your Ship – Reperata And The Delrons – The Best Of Reperata And The Delrons
Corporal Clegg – Pink Floyd – A Saucerful Of Secrets
Taxman – The Beatles – Revolver
Spaceman – Nilsson – Son of Schmilsson
Big Shot – Bonzo Dog Doo-Dah Band – Gorilla
New York Mining Disaster 1941 – Bee Gees – Bee Gees 1st
Factory Girl – The Rolling Stones -Beggars Banquet
Truly Fine Citizen – Moby Grape – Vintage, The Very Best Of Moby Grape
Singing Cowboy – Love – Four Sail
Smugglin’ Man – Tim Hardin – Hang On To A Dream: The Verve Recordings
Sisters Of Mercy – Leonard Cohen – The Essential Leonard Cohen
Sailor Song – Rickie Lee Jones – – Duchess of Coolsville
Waitress In The Sky – The Replacements – Tim
The Whores Hustle And The Hustlers Whore – PJ Harvey – Stories From The City, Stories From The Sea
The Greatest – Cat Power – The Greatest
Sinaloa Cowboys – Bruce Springsteen – The Ghost Of Tom Joad
Some Bartenders Have the Gift of Pardon – Mark Eitzel – 60 Watt Silver Lining
Understanding Salesmen – Eels – Blinking Lights And Other Revelations
Undertaker – M. Ward – Tranfiguration of Vincent
Working Class Hero – John Lennon – John Lennon/Plastic Ono Band

Het zal wel duidelijk zijn dat de nadruk op liederen over werk en jobs lag, waaronder het oudste beroep van de wereld – Sisters Of Mercy van Leonard Cohen en ook wel The Whores Hustle And The Hustlers Whore van PJ Harvey. Illegaal werk werd niet buiten beschouwing gelaten. De Sinaloa Cowboys van Bruce Springsteen zijn geen cowboys maar immigranten uit Mexico, die in een lab werken waar metamfetamine wordt gemaakt, sterk spul, jongens. Overigens heeft Mark Lanegan een al even sterke song gemaakt over metamfetamine, waarschijnlijk gebaseerd op jarenlange ervaring met de materie. Understanding Salesmen van Eels lijkt me geïnspireerd door Death Of A Salesman van Arthur Miller (Volker Schlöndorf maakte er een aangrijpende film van met Dustin Hoffman). Truly Fine Citizen van Moby Grape gaat, terloops, over een boekverkoper. Taxman van The Beatles is een nogal reactionaire protestsong tegen het feit dat er belastingen moeten worden betaald. The Jam heeft dit nummer gewoon gekopieerd en Start! genoemd. Terug te vinden op Sound Affects. Cat Powers The Greatest gaat over een bokser. Op 4 november treedt Cat Power op in de AB, ik kan er echter niet naartoe want ik maak dan weer mijn radioprogramma. De ironie van de geschiedenis? Drug Store Truck Driving Man van The Byrds is een anekdotisch verhaal over een trucker uit Nashville die als nevenberoep dat van dj had. Wellicht was hij lid van de KKK. Alleszins weigerde hij de plaatjes van the Byrds – drugverslaafde hippies ! – te draaien, ook al speelden daar heel wat muzikanten uit Nashville op mee en hadden McGuinn en zijn vrienden hun haar in die periode kort geknipt, zoals het echte rednecks betaamt. Corporal Clegg is van Roger Waters. Het lied gaat over een militair, zoals veel van Waters’ songs. I’m The Man That Built The Bridges van Tom Paxton is overduidelijk een communistisch strijdlied. Waitress In The Sky is erg grappig. Het is een persiflage op Spirit In The Sky van de hippie-troubadour Norman Greenbaum. In Factory Girl drijven Jagger en Richard de spot met een meisje met dikke knieën. Mysogynie is de heren nooit vreemd geweest. Under My Thumb, Stupid Girl, Amanda Jones, Brown Sugar, “black girls just want to get fucked all night”, etcetera. Het grappigste lied van de avond was, wat niet zal verbazen, Big Shot van The Bonzo Dog Doo-Dah Band (“You got a light, mac? No…but I’ve got a dark brown overcoat.”)

We hebben het klaargespeeld om niet één song van Bob Dylan te draaien. Het was desondanks een leuke avond.

WERKEN IN DE MUZIEK

Bartók

Over enkele uren vertrek ik weer naar Antwerpen voor mijn maandelijks radioprogramma. Alleen al het idee naar mijn geliefde geboortestad terug te keren stemt me vrolijk, ook al is ze zo erg besmet door het haat en negativisme predikende Vlaams Blok (waar niemand enig belang bij heeft). Die politieke situatie wil ik vandaag echter vergeten. Ik word er enkele uren lang mijn andere, opgewekte zelf, dat van dj op radio centraal, en ontmoet nog een keer mijn goede vrienden.
De schrik om bij terugkeer ’s avonds laat op de trein beroofd te worden zit er wel in, maar ik probeer er zo weinig mogelijk aan te denken. Ik ben wel alert. Wantrouwen heeft zich meester van me gemaakt. Je moet altijd op je zaken letten. Mijn identiteitskaart kan niet worden gestolen, want die heb ik nog niet. Ik neem ook zo weinig mogelijk mee. Een iPod kan niet meer, dat is veel te gevaarlijk. Ik heb het niet over schrik om overvallen te worden in Antwerpen. De fascisten zijn niet gevaarlijk op dat vlak, voorlopig toch nog niet. Ik heb het over de schrik bij mijn terugkeer in Brussel; de stations Brussel-Noord, Brussel-Centraal en Brussel-Zuid. Alledrie spuuglelijke stations overigens, maar ook die wil ik buiten beschouwing laten. In ieder geval is het een herademing in Antwerpen Centraal aan te komen. Die grote open hal is voor mij een symbool van gastvrijheid. Het is alsof de stad mij met open armen ontvangt.

Vandaag is mijn programma gewijd aan het thema werk en jobs. Doordat ik een voorkeur heb voor Amerikaanse populaire muziek (country, blues, r&b, soul, folk, enzovoort) zijn de beroepen ook nogal Amerikaans geaard. Wat betekent voor de doorsnee Europeaan een ‘state trooper’, een ‘brakeman’, ‘pick a bale of cotton’, een ‘moonshiner ‘of de ‘new york mining disaster 1941’? Sommigen kennen dat allemaal wel, door de muziek, of dankzij de film, maar het maakt mij niet uit. Ik wil gewoon een goed en goed samenhangend programma maken. Anderen zullen wel aandacht besteden aan typisch Europese, Belgische en Vlaamse verschijnselen. Ik ben zeer sterk gehecht aan de Europese cultuur (Parijs, Wenen, Berlijn), maar naast die Europese Dr. Jekyll ben ik ook een Amerikaanse Mr. Hyde; mijn ziel vloeit over van de americana, ook al verafschuwt zelfs de Mr. Hyde in mij de Amerikaanse president en zijn trawanten. Americana is de cultuur van de ‘gewone’ Amerikaanse mensen, bijna allemaal immigranten. Van al deze mensen hebben er maar weinig voor Bush gestemd. Klootzakken vind je natuurlijk overal, net zo goed in de Verenigde Staten als bij ons. Maar ik houd met hart en ziel van al die hybride muziekvormen die de Amerikaanse bevolking in haar korte geschiedenis heeft voortgebracht. Exemplarisch is de muziek van Bob Dylan, die eigenlijk een synthese is van al die verschillende vormen. Zijn Modern Times brengt dat hybride weer voortreffelijk ten gehore.
In Budapest hoorde ik nogmaals hoe Béla Bartok zijn composities baseerde op de volksmuziek van zijn land, van Transsylvanië, maar ook van Turkije (waar hij opnames maakte). Het maakt niet uit welke muziek een muzikant speelt, zegt Bartok, alleen moet hij het kunnen en het goed doen, anders brengt hij er niets van terecht, niet in de ‘klassieke’ muziek en niet in de ‘volksmuziek’. Zelf maak ik niet eens dat onderscheid. Is het nodig, moeten we categoriseren, hiërarchieën aanbrengen om de werkelijkheid te begrijpen? Of moeten we ons net tegen dergelijk indelingen – het hokjesdenken – verzetten? Stof om over na te denken, maar niet nu, want ik ben gehaast, ik zie de treinbestuurder al aanstalten maken om te vertrekken.