ZERO DE CONDUITE: HELLO, IT’S ME

la notte 1.jpg

Net zoals in pop kan in Zéro de conduite heel veel, traagheid, onzin, slecht gedrag, liefdesverdriet, vals gezang, wiskunde, zelfs psychoanalyse. Hoewel ik zelf geen discipel ben van Sigmund Freud, en al evenmin van Jacques Lacan, heb ik toch niet zo’n diepe afkeer van deze stroming in de psychologie en filosofie als Vladimir Nabokov. ‘Ik’, ‘zelf’ en ‘zelfs’: we komen al in de buurt van het nieuwe thema, waar we maar geen Nederlands woord voor vinden: het Franse ‘moi’ en het Engelse ‘me’. Er is natuurlijk altijd ‘ik’, om het met Elvis te zeggen (‘There’s Always Me’), maar dat is toch nog een ander ding. ‘Ik’ volstaat niet. ‘Je est un autre’. Is it ‘me’? Laten we voorlopig maar niet verloren lopen in woorden en spielereien en laten we ons evenmin door spiegelbeelden en dubbelgangers laten bedriegen. Laten we als uitgangspunt het liedje ‘I Me Mine’ van The Beatles nemen:

All I can hear I me mine, I me mine, I me mine,
Even those tears I me mine, I me mine, I me mine,
No-one’s frightened of playing it,
Everyone’s saying it,
Flowing more freely than wine,
All through the day I me mine.

Deze woorden van George Harrison duiden het complexe probleem op een eenvoudige manier aan. Vanavond komen heel wat eigenschappen van het ‘zelf’, om het ‘ik’ zo maar een keer te noemen, aan bod. In een dertigtal songs, gekozen uit een preselectie van ongeveer vijf uur muziek. Met pijn in het hart heeft de man in mij – of is het een beest? – tientallen zelven het spreken ontzegd. Desondanks is twee uur voor één psychoanalytische sessie bijzonder lang. Maar jullie, luisteraars, zijn bijzondere patiënten, die deze DJ gaarne verwent. Geniet van de tranen en het gelach van het ego.

bobdylan_dougsahm.jpg

Hello It’s Me – Todd Rundgren – Something/Anything? (1972)

The Darker Days Of Me & Him – PJ Harvey – Uh Huh Her (2004)

Why did I come here?
Please tell me again
Why did you ask me?
Don’t say you forget

Give Me Back My Name – Talking Heads – Little Creatures (1985)

The Age Of Self – Robert Wyatt – Old Rottenhat (1985)

The Selfishness In Man (Leon Payne) – Buddy & Julie Miller – Written In Chalk (2009)

And Me – Ian Matthews & Matthews’ Southern Comfort – Later That Same Year (1970)

Less Of Me – The Everly Brothers – Roots (1968)

A Picture Of Me (Without You) – George Jones – Columbia Country Classics – A Picture Of Me (Without You)

The Beast In Me – Johnny Cash – American Recordings  I (1994)

Up To Me – Roger McGuinn – ‘Dylan Uncovered’ (Mojo 2005)

Hey Mister, That’s Me Up On The Jukebox – James Taylor – Mud Slide Slim And The Blue Horizon (1971)

You Turn Me On I’m A Radio – Joni Mitchell – For The Roses (1972)

A Brand New Me – Aretha Franklin – Young, Gifted And Black (1972)

All Of Me – Billie Holiday With Eddie Heywood & His Orchestra – Lady Day: The Best Of Billie Holiday

I Want Everyone To Like Me – Randy Newman – Bad Love (1999)

I want everyone – to like me.
That’s one thing I know for sure.
I want everyone – to like me.
‘Cause I’m a little insecure.

 

aretha-franklin.jpg

I Said Goodbye To Me – Harry Nilsson – Aerial Ballet (1968)

Don’t Think It’s Me – Smokey Robinson & The Miracles – Make It Happen (1967)

I Can’t Be Me – Eddie Hinton – Country Got Soul Volume Two (2004)

Just Like Me – Paul Revere & The Raiders – Just Like Us (1966)

Call Me Animal – MC5 – Back In The USA (1970, produced by Jon Landau)

The Real Me – The Who – Quadrophenia (1973)

Poor Poor Pitiful Me – Warren Zevon – Warren Zevon (1976, produced by Jackson Browne)

Why Am I So Short? – Soft Machine – The Soft Machine Volume One (1968)

Am I What I Was Or Am I What I Am – Traffic – Here We Go ‘Round The Mulberry Bush (1968)

I Me Mine – The Beatles – Let It Be (1970)

That’s Not Me – The Beach Boys – Pet Sounds (1966)

I went through all kinds of changes
Took a look at myself and said that’s not me
I miss my pad and the places I’ve known
And every night as I lay there alone I will dream
I Am A Child – Buffalo Springfield – Last Time Around (1968)

Who Am I – Country Joe & the Fish – I-Feel-Like-I’m-Fixin’-To-Die (1967)

Did She Mention My Name – Gordon Lightfoot – Did She Mention My Name (1968)

It Ain’t Me Babe – Bob Dylan – Another Side Of Bob Dylan (1964)

Me And My Destiny – Sir Douglas Quintet – The Return Of Doug Saldana (1971)

Nancy And Me – Lee Hazlewood – Poet, Fool Or Bum (1973)

Creeps Like Me – Lyle Lovett – I Love Everybody (1994)

Where I Lead Me – Townes Van Zandt – Delta Momma Blues (1971)

Ask the boys down in the gutter
Now they won’t lie cause you don’t matter
The street’s just fine if you’re good and blind
But it ain’t where you belong

Bittersweet Me – R.E.M. – New Adventures In Hi-Fi (1996)

Things That Scare Me – Neko Case – Blacklisted (2002)

Heart Of Darkness – Sparklehorse – Vivadixiesubmarinetransmissionplot (1995)

Not Me (Colin Newman) – This Mortal Coil – It’ll End in Tears (1984)

persona

Research & presentatie: Martin Pulaski & Me.

 

LIEFDE VOOR DE VER VERWIJDERDEN

sam talylor-wood,filsofie,nietzsche,seventies,citeren,zarathoestra,lichaam,zelf,denken,ik,kleist

Af en toe keren, zonder dat het te voorzien valt, periodes in mijn leven terug tijdens dewelke ik een groot genoegen beleef aan de lectuur van Nietzsche. Waarschijnlijk is er weer zo een aangebroken; maar de bliksemende intensiteit van de jaren ’70 zal ze niet meer hebben. Toen was ik jong, vol van lentekoorts en grootse plannen, nu ben ik ouder en wacht gedwee op het einde van de wereld. In die tijd had ik voortdurend zin om hem te citeren. Alsof ik wilde zeggen, zie je wel. Dat ik heb ik nu toch ook weer een beetje. “De verder verwijderden zijn het, die uw liefde tot de naaste betalen; en reeds wanneer gij met uw vijven bij elkaar zijt, moet er altijd een zesde sterven.” (Zarathoestra, 61). De christelijke naastenliefde was niets voor Nietzsche. Volgens Nietzsche is onze naaste niets anders dan een beeld. Wij zijn zelf ook een beeld. Ons zelf, waarvan wij ons bewust zijn, is dat ook geen beeld? Iets wat buiten ons bestaat? Wij raken niets anders aan dan dat beeld, niet ons zelf. De term ‘zelf’ betekent voor Nietzsche het lichaam zoals het in werkelijkheid is (waarvan het ‘ik’ slechts een aspect is, een product; het lichaam creëert het ‘ik’, als een instrument dat voor de samenhang moet zorgen). De gespletenheid die wij nu kennen zou moeten worden overwonnen: lichaam en denken zouden opnieuw samen moeten vallen.
Die gedachte is ook al bij Heinrich von Kleist terug te vinden, vooral in het zeer moderne essay ‘Uber das Marionettentheater’.

Beschouw dit als een voetnoot bij mijn vorige notitie. En het einde van de wereld mag nog wat uitblijven. Het gras mag nog wat blijven groeien, de tulpen en andere bloemen blijven bloeien.

De foto is een werk van Sam Taylor-Wood.