LEVEN EN WERK

Martin Pulaski

In 2005 ging Martin Pulaski’s literair blog Hoochiekoochie van start. Inmiddels vind je daar duizenden pagina’s tekst: kortverhalen; mijmeringen; autobiografische fragmenten; gedichten; beschouwingen over film, muziek, kunst; playlists van zijn radioprogramma Zéro de conduite, en veel meer. En honderden met zorg gekozen illustraties. Zijn blog telt op dit ogenblik (april 2018) meer dan 3,3 miljoen bezoekers.
Een aanvulling op https://hoochiekoochie.blog/ is Pulaski’s voornamelijk autobiografische fotoblog http://www.flickr.com/photos/martinpulaski/ als visuele aanvulling op zijn teksten.

Martin Pulaski studeerde film aan het RITCS en filosofie aan de VUB. Zijn masterverhandeling was een kritische benadering van de burgerlijke gezinsideologie, vooral gebaseerd op standpunten uit de antipsychiatrie en de rechtsfilosofie van Hegel. Doorheen de jaren verdiepte hij zich in romantiek, surrealisme, dada, internationale situationniste en gaandeweg vooral de klassieke en moderne Europese literatuur. Zijn grootste passies zijn, naast literatuur, reizen, film, muziek, theater en plastische kunsten.
Pulaski publiceerde proza en poëzie in tijdschriften als Nieuw Vlaams Tijdschrift, Tempus Fugit, Humo, Gierik, Zulma, De Brakke Hond, Letters, rekto:verso. Zijn dichtbundel ‘Kamertjeszonden’ werd uitgegeven in 1995. Zijn novelle ‘Sandra’s Blues’ won een prijs in een verhalenwedstrijd van De Morgen en verscheen in de verzamelbundel ‘Moed en Overmoed’, uitgegeven bij Meulenhoff-Kritak. ‘Sandra’s Blues’ was de eerste publicatie onder het pseudoniem Martin Pulaski.
Hij was mede-stichter en redactielid van de tijdschriften Aurora (literatuur en filosofie) en Brutaal (literatuur en kunst).

Op radio Centraal in Antwerpen maakte hij van 1982 tot 1991 het popprogramma ‘Shangri-La’. Sindsdien maakt hij daar zijn maandelijkse programma ‘Zéro de conduite’.

Martin Pulaski is het schrijverspseudoniem voor de niet-schrijvende man die in het gewone leven Matti Brouns heet.