SIRENENZANG IN BRUSSEL

IMG_20190701_093324

Altijd weer als je terugkeert uit het buitenland valt het je op hoe smerig Brussel is. Je hoeft maar enkele stappen buiten het Zuidstation te zetten om al meteen te willen terugkeren naar de plek waar je vandaan komt. Brussel moet zowat de vuilste en lawaaierigste stad van Europa zijn. Bovendien blijft het een erg gevaarlijke stad. Een paar dagen geleden las ik op facebook nog dat Tom Hox, een muziekliefhebber die ik soms in de AB tegen het lijf loop, enkele dagen geleden werd overvallen, pal in het centrum van de stad. Dat is zo erg dat ik er sprakeloos van word. Bij dergelijk nieuws word je geconfronteerd met je machteloosheid, met je woede die zich niet kan manifesteren, die zich op niets concreets kan richten. Zelf ben ik in het centrum van Brussel ook meermaals overvallen en beroofd, in de jaren negentig meer dan daarna. Twee of drie keer ben ik zo in het ziekenhuis beland. Gewond, werkonbekwaam, posttraumatische shock.
Kennelijk is er niet veel veranderd. Komen ‘onze’ politici niet buiten? Maken zij de vergelijking niet met steden als Berlijn, Stockholm, Kopenhagen, Sevilla? Worden zij met hun chauffeurs van de ene vergadering naar de andere gevoerd, en tussendoor bij de escortes? Hebben zij geen oog voor de realiteit? Ruiken zij de urinestank niet? Denken zij alleen maar aan goedbetaalde postjes? Ook het vervuilende en soms dodelijke verkeer wordt geen halt toegeroepen. Nergens is het zo druk als in Brussel en in de wagens zie ik voornamelijk eenzame mannen (en wat vrouwen).

Ik hoopte dat dank zij de mooie uitslag (dacht ik) van de voorbije verkiezingen de ergste pijnpunten heel snel zouden worden aangepakt. Maar ik zie helemaal niets veranderen. Integendeel: tijdens mijn wandelingen ontwaar ik overal vuilnis en voel dreiging op elke staathoek. “Everybody on the street / has murder in his eyes”, zong Steely Dan op ‘Can’t Buy a Thrill”, zo lang geleden. Overdreven, dacht ik, maar nu denk ik er anders over. Na zonsondergang haast ik mij meestal naar huis, want mijn leven is me lief. Soms echter kan ik de lokroep van de stad niet negeren: Brussel is ook zo’n mooie stad en heeft op elke dag zoveel te bieden, ook ’s avonds en ’s nachts. Dan wil ik de sirenenzang horen en hoop ik dat ik na afloop van het laatste lied net als Odysseus ongeschonden weer naar mijn eiland zal kunnen terugkeren.

IMG_20190701_093355

Foto’s: Martin Pulaski, Brussel, juni 2019

Auteur: Martin Pulaski

Schrijver, blogger, DJ, moderne romanticus. Verslaafd aan muziek, film, boeken, kunst, steden. Radioprogramma ‘Zéro de conduite’ op Radio Centraal 106.7 fm in Antwerpen.

4 gedachten over “SIRENENZANG IN BRUSSEL”

  1. neem mij niet kwalijk, Martin,

    maar het jarenlange gedoogbeleid en de geblinddoekte ogen… vroegen om dit resultaat.
    Vraag dat maar aan
    De bevinden van haar onderzoek mochten niet gepubliceerd worden uit angst voor… die doodgezwegen partij.

    citaat:
    Maandag 10 april 2017 – 17:57, door (tp)
    184

    Toen justitieminister Marc Verwilghen in 1999 een studie bestelde over allochtone jeugdcriminaliteit, kwam hij haast vanzelf bij Marion van San terecht. De Vlaamse sociologe had in Nederland onderzoek gedaan naar crimineel gedrag bij Antilliaanse jongens, en stof doen opwaaien door te wijzen op de verantwoordelijkheid van de jongens en hun moeders. Ook haar rapport voor Verwilghen schopte stennis, wegens stigmatiserend voor Marokkanen en Oost-Europeanen. Politici verketterden haar, collega-wetenschappers zetten haar weg als een beginneling. Rudi Vranckx rehabiliteerde Van San, tegenwoordig verbonden aan de Erasmus-universiteit in Rotterdam, onlangs in Humo: ‘Ze is indertijd volledig afgebrand, maar ik vond dat ze gelijk had.’

    Liked by 1 persoon

  2. Ik ken Marion Van San en heb haar werk destijds gelezen. Dat was niet bepaald racistisch en speelde volgens mij niet in de kaart van het Vlaams Blok (zoals die partij toen heette).
    Met mijn tekst wil ik mijn stad niet indelen in allochtonen en autochtonen. Die indeling is nooit accuraat geweest en is nu helemaal achterhaald. Er wordt naar diverse vormen van misdaad en corruptie verwezen. Ik wijs niet één groep met de vinger. Maar het is waar dat misdadig gedrag in elke groep moet aangepakt en bestraft worden. Straf alleen volstaat echter niet, dat weet iedereen.
    Mijn overwegingen zijn niet als studie of onderzoek bedoeld. Het zijn niet meer dan momentane, heel subjectieve vaststellingen.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.