EEN DAG IN HET LEVEN VAN EEN LEZER

the-reader-.jpg

Alles went. De engel die je tot verdervens toe bemint.
Ongevleugeld, blond als een Picasso, maar minder duur.
Het rijk van de krokodillenvorst, economisch rendabel, dat na
Een kort en hevig bloeden met man en macht ten onder gaat.
De wispelturige zo te zien ongewervelde nachtegaal
Van het lichte lied, in het hele land geliefd: een ordinaire dief.

De trots van de hoofdstad, Financiën, aan metamfetamine-
Fabrikanten verkocht, de uitvoerders hun handen wit van sneeuw
In Zwitserland van het golfen en skiën en surfen op de golven
Van weduwenverdriet, van kinderen zonder dagdroom, kogels
Voor dierbare vrienden, vogelaars. Honden, wordt gezegd.
In de riolen dappere kunstkrijgers op de vlucht voor bankiers.

Alles went. Zelfs een rijmelende vent, rentenier op en top,
tientallen dwazen verenigd op een veld, of doodgemoedereerd
In een tentenkamp, Yves Klein-blauw. Winterkoningen vanuit
Vertes aanschouwd, op blauwbetaalde microschermen. Geld groeit
Op je rug, violen aan de bomen. Vlees gekeurd, verser dan de dauw,
Maar wat dacht je dan, lieveling, vertrouw je me voor een cent?

 

Auteur: Martin Pulaski

Schrijver, blogger, DJ, moderne romanticus. Verslaafd aan muziek, film, boeken, kunst, steden. Radioprogramma ‘Zéro de conduite’ op Radio Centraal 106.7 fm in Antwerpen.

8 gedachten over “EEN DAG IN HET LEVEN VAN EEN LEZER”

  1. Sorry, Martin,
    dit is voor mij donker als een camera obscura.
    De film ‘The Reader- Der Vorleser’ heeft mij diep geraakt.
    Zodanig dat ik ‘m een viertal keren heb gezien …
    Even een moeilijk moment?
    mvg

    Like

  2. Voilà, daarmee is nogmaals het bewijs geleverd dat je niet behaagziek bent, Uvi. Als dit al ergens over gaat dan is het over wat er in de titel staat. De ‘schrijver’ probeert vat te krijgen op wat er op een dag allemaal zijn camera obscura binnendringt, voornamelijk via de geschreven pers (en in mindere mate literatuur, radio, muziek).
    Een heel moeilijk moment, ja, dat zeker wel. Misschien wel een noodkreet?

    Like

  3. Een heel moeilijk moment, ja, dat zeker wel. Misschien wel een noodkreet?
    Moet ik me zorgen maken over deze “schreeuw”, Martin.
    Kan ik iets voor je doen?
    mvg

    Like

  4. Uvi, het is bijzonder attent en écht menselijk van je dat je wilt helpen. Maar ik vrees dat ik dit probleem zelf moet oplossen, indien mogelijk. Het is een schreeuw, een kreet, ja. Ik zit diep in een depressie. Maar ik vecht er tegen. Vanaf morgen neem ik antidepressiva. Ik hoop dat de pillen hun werk zullen doen.

    Like

  5. Dan wens ik je sterkte en troost, Martin.
    En als ik je kan helpen,
    al was het maar door hier wat woorden achter te laten,
    dan zal ik dat graag doen.
    Hou je taai en teder.

    Like

  6. Hallo Martin,
    helaas kijk ik nog veel te weinig naar films om hierover iets zinnigs te vertellen. Misschien moest ik toch maar eens ‘Camera obscura’ lezen dat al bijna een jaar op mijn reader staat.
    Maar dit is naast de kwestie, belangrijk vind ik die vlotte schrijfstijl. Ik kom hier graag lezen, en zeker weten, ik ga hier nog veel bijleren.
    Joris

    Like

  7. Dag Gidsjoris, Bedankt voor je lovende woorden! Het is altijd mijn onderliggende bedoeling datgene wat me aangereikt werd en wordt met anderen, in dit geval met lezers, te delen. Een groot genoegen is het te weten dat lezers iets hebben aan wat ik schrijf – dat het niet zomaar in het luchtledige is.
    Bedoel je ‘Camera Obscura’ van Hildebrand? Dat heb ik destijds op school nog moeten lezen.

    Like

Reacties zijn gesloten.