ONTWERP VOOR EEN DOGMA-GEDICHT, MET HET AANWEZIGE LICHT

Pisgeur, straathonden (gebroken wit),
straat verlaten te wijten aan verzengende zon,
wurlitzer jukebox met twee wat oudere hoeren –
vaal ondanks veel lipstick en make-up,
de stem van Juliette Lewis
of van een andere would-be actrice en dito zangeres,
James Ellroys pulp staccato zwart op wit,
doldwaze avonturen in Laredo,
schoenzooldrugs en brute tequila,
een schroeiend verlangen naar meisjes,
ja, een schroeiend verlangen naar meisjes,
blond en met kleine tieten, harde tepels.
Meer niet.

 

29 12 2002

 

Opgedragen aan Anicée Alvina, actrice in ‘Glissements progressifs du plaisir’  van Alain Robbe-Grillet, 1974

Auteur: Martin Pulaski

Dichter, schrijver, blogger, DJ, sensitivist. Stadsleven, literatuur, muziek, film, kunsten. Radioprogramma ‘Zéro de conduite’ op Radio Centraal Antwerpen 106.7 fm en streaming.