AVALANCHE

lillian-gish

Nu het nog kan kun je me beter als levende ziel versieren
Zonder zwarte kater op mijn schouder als ik op een zondag
Met gitaar en krant te goochelen zit. Ver weg van alles
Als een countryzanger in wit licht de dood nabij
Maar toch heel levendig, met veel geel en groen.

Heb je me al in de ogen gekeken als ik onnozel doe
En blij ben omdat je bij me bent als een dagdroom
Die je niet vergeet, ook op de trottoirs tussen mensen
Die overal heen snellen, als blinden stoten ze tegen je aan?
Dat jij me niet vergeten bent hoor ik in elk lied

Als ik nuchter luisterend op signalen van liefde wacht
En opeens zit iemand op een viool te krassen en zingt:
Ma chérie je veux danser avec toi, toute la nuit.
Chagrin, pitié, faut oublier tout ça, mal à la tête,
Oui, je te veux, je te veux, comme une avalanche.

Ω

Een vroegere versie van dit gedicht: 7 mei 2009

 

Auteur: Martin Pulaski

Schrijver, blogger, DJ, moderne romanticus. Verslaafd aan muziek, film, boeken, kunst, steden. Radioprogramma ‘Zéro de conduite’ op Radio Centraal 106.7 fm in Antwerpen.