TRAGE ESCAPADE

bewerking,nieuwe versie,david lynch,gedicht,dichten,poëtica,woorden,essentie,natuur,natuurmystiek,paganisme

Sap van appels zijn je oude woorden
als van de appels in de boom van je buren
rijp voor de oogst in opgespaarde zomer,
ongeplukt, geur en smaak in de lucht
als huid van onbegrepen vrouwen.
Na zonnige Europese doem in oktober
rotten ze op steeds te weinig bezongen gras,
elke zondag zo zorgvuldig gemaaid.

Aan David Lynch denk je, als aan een havik,
zijn trage escapade, een laat weerzien
met broer: wat woorden over vader,
moeder, stoppen met roken, dit en dat.
Omdat ver verwant wat familie volhardt.
Je ziet een gedicht: maak ik terzinen,
binnenrijm, tel ik afgunstig voeten –
als waren het die van Dante of Pindaros?

Wat essentie beweer je zou blijven,
niet van appels, van vrouwen niet. Nee,
van duidelijke woorden. Essentie
van de essentie mocht het toch lukken
op goede voet te staan als gewervelde
met het vruchtbare sap van de wereld.
Dan blijven die kleine druppels nog even
tegen slecht spijsverteren, bloedbaden,
tegen schrik en beven, tegen vergeten.

 

Een eerdere versie van dit gedicht verscheen onder de titel ‘Het vruchtbare sap van de wereld’.

Auteur: Martin Pulaski

Schrijver, blogger, DJ, moderne romanticus. Verslaafd aan muziek, film, boeken, kunst, steden. Radioprogramma ‘Zéro de conduite’ op Radio Centraal 106.7 fm in Antwerpen.

2 gedachten over “TRAGE ESCAPADE”

  1. Dag traagzame tuinder,
    kweker van vrouwen
    precieuse peren,
    en appels,
    in sourdine en sappig
    laaf je aan de borsten
    van hun woorden
    beter dan dat
    of in terzines
    kan Europa je niet bieden,
    haveloze ridder, tomeloze dichter …
    En vraag nu niet achter
    het waarom dezer dingen, hé Martin.
    Je schreef een mooie gedachte neer.
    Laat ons beminnen.
    PS.
    Ik bedoel niet meteen mekaar… D.O.M.

    Like

Reacties zijn gesloten.