PORTRET VAN DE KUNSTENAAR ALS MAGERE DROMER

P1040090.JPG

Waar ben je geweest?
In Barcelona.

Auteur: Martin Pulaski

Dichter, schrijver, blogger, DJ, sensitivist. Stadsleven, literatuur, muziek, film, kunsten. Radioprogramma ‘Zéro de conduite’ op Radio Centraal Antwerpen 106.7 fm en streaming.

4 gedachten over “PORTRET VAN DE KUNSTENAAR ALS MAGERE DROMER”

  1. Dag Martin,
    Je kijkt lichtjes langs de lens heen. Tenminste met je linkeroog.
    En je ziet wat ik niet kan.
    De afwezige. Een dame.
    Een foto is altijd een gevangen beeld. Gedomesticeerd.
    Voor thuis. Later. Apprivoisé.
    Maar zoals de herinnering is een foto meestal een leugen.
    Dikwijls moet het een axioma worden. Van geluk.
    En ‘cheese’ is het cement tussen de voegen van twijfel.
    Het geloof in een dogma.
    Gelukkig lach je niet, Martin.
    En is dit beeld louter een afdruk van een reismoment.
    Een rustpunt.
    Maar waarom de titel dan?

    Like

  2. Je zegt dat mooi, Uvi, “En ‘cheese’ is het cement tussen de voegen van de twijfel.”
    Ik lach heel graag, maar het wordt met de dag moeilijker. Op foto’s lach ik omzeggens nooit.
    Wat foto’s betreft heb ik de indruk dat ze steeds minder voor thuis, voor later zijn bedoeld. Ze worden al onmiddellijk, ter plaatse, ‘geconsumeerd’. Later worden ze indien nodig bewerkt, in een ‘vreemde’ context geplaatst. Gedaan met het fotoalbum!
    De titel staat er zomaar boven. Een van de dingen die ik het liefst doe is titels bedenken. Je zou er allerlei achter kunnen zoeken, maar dat is niet nodig. Een referentie is John Lennons “You may say that I’m a dreamer, but I’m not the only one.” En sinds 25 mei ben ik ongeveer tien kilo vermagerd.

    Like

  3. “De titel staat er zomaar boven. Een van de dingen die ik het liefst doe is titels bedenken. Je zou er allerlei achter kunnen zoeken, maar dat is niet nodig. Een referentie is John Lennons “You may say that I’m a dreamer, but I’m not the only one.” En sinds 25 mei ben ik ongeveer tien kilo vermagerd.”
    But still a dreamer. Nevertheless.
    En ‘titels’ zijn ook mijn dada.
    De verleiding.
    Als een vrouw in een bikini.
    Genoeg ontbloot om aandacht te vangen,
    voldoende bedekt om te laten verlangen …
    Dag Martin.
    Schrijf je dik.

    Like

  4. Ik kom me corrigeren, Martin.
    Je kijkt frontaal in de lens.
    Ik ben er nog niet uit
    wat je ogen vertellen.
    Het verhaal van je handen
    is mij onbekend.

    Like

Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: