HONGER

Rodin_Danaid-.jpg

Daar was ik aan toe, toen je zei, ik heb er genoeg van.
Ik trilde, je naam in mijn oren, maar van jou nooit genoeg.
Je zou me begraven en ik zou je het leven geven
met een geheime spreuk, een donkere gave gaf me die in
maar het is nooit genoeg. De ene noot volgt de andere.
Niemand wil sterven, niemand zo lang leven tot
hij geen honger meer heeft naar jou of iemand als jou.

De zinnen kwamen niet, er waren geen vrienden, tenzij
degenen die me vergaten. Sommigen dachten dat ik dood was
tussen de rupsen. Waar zacht wordt gezongen als in de kerk
toen ik nog klein was en in jou geloofde, die niet bestaat
tenzij als een woord op een zerk, in een tempel
waar in het zweet des aanschijns elke dag wordt gewerkt.
De zinnen die kwamen verbijsterden, legden je het zwijgen op.

In die jaren stegen de stemmen ten hemel, en de gitaren,
verrukkend, verbrijzelend, een geluk met een ongeluk.
Het ongeluk was het lijf dat zo voorbijgaat en niet altijd
in zo’n extase kan blijven, bevangen door rook en verlangen.
Het geluk was in blinde ogen die vingers uitstrekten
naar geslacht en verbod. De marmeren vingers die
marmer bezielden en je bezingend over glazen gingen.

Uit de hemel kwamen wij gevallen, als uit een sekte
en wij gingen van deur tot deur en vertelden leugens,
de waarheid, er was niets, zal niets komen, we zijn
ten einde raad en hebben geen boodschap. Leugens
over liefde en wat schoon is vertellen we niet. Alles
is in jou aanwezig. Wil je me strelen? Streel me dan.
Wil je met me spelen, speel met me tot het gedaan is.

Kom bij me, en speel met me tot het gedaan is.

Auteur: Martin Pulaski

Dichter, schrijver, blogger, DJ, sensitivist. Stadsleven, literatuur, muziek, film, kunsten. Radioprogramma ‘Zéro de conduite’ op Radio Centraal Antwerpen 106.7 fm en streaming.

15 gedachten over “HONGER”

  1. ‘De zinnen kwamen niet, er waren geen vrienden, tenzij
    degenen die me vergaten. …’
    Wat een zin …

    Like

  2. .
    En de zevende dag rustte Hij …
    Goedenmorgen Martin,
    mag ik jou herinneren aan je christelijke plichten
    om onze honger te stillen.
    Doe je dat niet op een zondag vergeet dan ‘le huitième jour’ niet …
    Ondergetekende,
    god in het diepst van zijn verlangen
    .

    Like

  3. “In die jaren stegen de stemmen ten hemel, …”
    Dear Martin,
    ik hoop dat jij hier nog ergens in dit aardse tranendal verblijft.
    Wil jij je vinger eens opsteken, bij dit “appel aan bed”…
    mvg

    Like

  4. And we’ll all go together
    In the wild mountain thyme
    All around the blooming heather
    Will you go, lassie go
    Will you go
    Will you go, will you go
    Will you go, lassie go

    Like

  5. Hier houd ik de honger scherp
    totdat hij weer wakker wordt
    in zijn pen
    de vrouw, de schoonheid en de zinnen.

    Like

  6. Goedenmorgen kamer 428,
    deze honger klinkt me nu wel apocaliptisch in de oren …
    Hou je sterk, Martin!
    Straks komt de goesting en de proeverij.

    Like

  7. Adriaan, Uvi, SaS, Lonesome Zorro, Cowboy, Ella Louise, Madame La Marquise: bedankt voor jullie inspirerende, aansporende commentaren. Ik dacht dat dit gedicht voornamelijk over mijn jeugd (en over de liefde ging). Nu blijk ik mijn gevecht met de dood voorvoeld te hebben. Mooie en akelig tegelijk.

    Like

Reacties zijn gesloten.