SERAPHIM ii

Voor Anselm Kiefer

De hemel in het grijs van deze streken
Maar eerst de lucht blauw
In het wit van je ogen.

Je weerspiegelt de tijd en de woorden
Die niemand kent hoor ik in je accenten.
Opeens zie ik het donkerste grijs.

Als een opgebrande vriend je aanspreekt
En je je opnieuw opricht
Uit datgene wat je vernietigt.

Als dwazen boven je uit torenen
Of aan je voeten liggen
Hun wonden likkend.

(Een kunst op zichzelf
Die nooit af zal nemen:
Die van het misplaatst predicaat.)

Terwijl op de achtergrond pianissimo
Ontstemd vogelgezang, zwart,
De weelde van het onvolmaakte.

Nooit was je mooier dan op je ladder
Naar de grijze hemel, opeens blauw,
Vuilwit, verwachtingen scheppend.

Auteur: Martin Pulaski

Schrijver, blogger, DJ, moderne romanticus. Verslaafd aan muziek, film, boeken, kunst, steden. Radioprogramma ‘Zéro de conduite’ op Radio Centraal 106.7 fm in Antwerpen.