OMDAT JE MIJN STEM ZO GRAAG HOORT

Nu ik me teruggetrokken heb uit de wereld en de tijd
Moet ik dit gedicht maar schrijven, dit gedicht
Dat als een slang, een schorpioen in je kamer komt
Binnengeslopen door een kier onder de deur
Of als je op een dag je raam open laat staan
Omdat je het plezier van jonge dansers zo graag hoort.

Dit gedicht dat over de liefde wenst te gaan en muziek
In het hart heeft – de muziek die ziek maakt en gezond
En zingt over lust en neuken en donkere lichte ogen
Zonder een oordeel of een intonatie, zonder mededogen
Maar als iets wat als zand is dat verschuift, altijd maar,
En vogels en voeten op dat zand en sporen en gekreun.

Nu ik me teruggetrokken heb uit de wind en de regen
En schuil voor de toorn van een ontzette stem, alsof
Ze op de storm wil lijken, op doodsgereutel en ondergang.
Nu ik maar een schaduw ben en jouw stem hoor vol zon
En het ontpoppen van vlinders en je tong van champagne
Wil ik je bij me roepen omdat ik je nodig heb, zo laat nog.

Om het vroeg te maken in de ochtend en je te laten zeggen,
“Je bent zo mooi, nog lang niet dood, huil niet mijn liefste.
Je haren zijn wild als die van een zwijn of een wilde ezel.
Drink nog een glas, een laatste, en nog een voor mij mijn held.
Drink er nog een. Dan voer ik je in mijn zegewagen naar je huis
Waar je zo afziet, tot ik je vleugels geef en je naar me toe vliegt

In de wereld en de tijd waarin wij elkaar omhelzen en elkaars
Namen noemen, die niet zwaar zijn en niets betekenen, tenzij Wij.
Vleugels voor een gedicht over mij, dat van mij een ster maakt,
Een muze, een godin, iemand die met je wandelt in de bergen,
Die je hand streelt en je ogen en je penis likt. Die je kust.
Omdat je mijn stem zo graag hoort. En omdat je tijd zo kort is.”

Auteur: Martin Pulaski

Schrijver, blogger, DJ, moderne romanticus. Verslaafd aan muziek, film, boeken, kunst, steden. Radioprogramma ‘Zéro de conduite’ op Radio Centraal 106.7 fm in Antwerpen.

4 gedachten over “OMDAT JE MIJN STEM ZO GRAAG HOORT”

  1. “Als je zegt: twee neuzen neuken in de keuken, dan is er maar één woord lelijk: neuken.’
    Ik heb het woord al heel dikwijls gebruikt. Ik heb het uitgesproken en ik heb het neergeschreven. Ik heb het laten drukken in boeken en vervolgens heb ik passages met dat woord erin voor volle zalen voorgelezen. Allemaal vergeefse moeite. Boter aan de galg. Mensen blijven het een lelijk woord vinden en ook ik vind het niet mooi. Het zou zelfs kunnen dat de lelijkheid van het woord de daad een beetje aantast. Dat die daardoor lelijk wordt. Of lijkt. Dat mogen we natuurlijk niet laten gebeuren.
    Er is geen gebrek aan alternatieven. Alleen: die zijn nog veel erger. Poepen, vogelen, seksen, de liefde bedrijven, vleselijke gemeenschap hebben, de geslachtsdaad stellen, naaien, copuleren, vozen.
    Als je die woorden hoort, mag het een wonder heten dat de mensheid nog niet is uitgestorven! Hoe komt het dat voor iets wat zoveel genot kan verschaffen geen mooier woord bestaat? Vrijen is een prima woord, alleen, vrijen is zoveel meer dan neuken. Met zoenen en strelen kun je al aan het vrijen zijn. Kortom ik ben op zoek naar een ander woord voor de daad. ”
    Dag Martin,
    Kristien Hemmerechts zocht deze week op Klara naar een synoniem voor ‘je-weet-wel’ …
    Ook ik heb iets tegen ‘neuken’, niet tegen het gebeuren, dàt kon je al wel vermoeden. Maar tegen het woord.
    Zoals ik het zielig vind dat onze jeugd en zelfs Tom Boonen nu ook al, tot driemaal toe in een kort interview iets ‘leuk’ vindt.
    Al onze peuters en kleuters: leuk.
    Bbbrrr zo neutraal, zo weinig gevoel. Zo hoog Hollands.
    Samen met Julien Schoenaerts vind ik dat maar niks.
    In dat wondermooie gedicht van jou, beste Martin,
    proef ik bij neuken
    Javel als ze aan je penis likt.
    Jouw prachtige tekst doet mij denken aan lente en appelbloesems.
    En aan de vrieskou die hier en daar een bruine vlek achterliet.
    Maar zelfs een dichter als jij of een lezer als ik …
    juist, Martin.
    Schrijf nog eens een brief naar je ver lief …

    Like

Reacties zijn gesloten.