PRET MET BOB

bob dylan,vrolijkheid,gekte,santa claus

Zo prettig gestoord hadden we Bob Dylan al lang niet meer gezien (de vorige keer was, als ik me goed herinner, in Sam Peckinpahs ‘Pat Garrett And Billy The Kid’.)

Ho ho ho! Must be Santa Claus!

Auteur: Martin Pulaski

Schrijver, blogger, DJ, moderne romanticus. Verslaafd aan muziek, film, boeken, kunst, steden. Radioprogramma ‘Zéro de conduite’ op Radio Centraal 106.7 fm in Antwerpen.

8 gedachten over “PRET MET BOB”

  1. Na x-keren gehoord te hebben, heeft ‘Christmas in the Heart’ duidelijk hetzelfde effect tot doel, als dit werk van Erasmus. Zelfspot, alleen een genie mag zich ongestraft zo gek gedragen, een nar spelen ( Latijn!).Het is alsof Dylan uitdaagt, om reactie schreeuwt.”Zien jullie niet dat er zich nog weinig origineels aanbiedt, maar het verleden tot vintage en herhaling verworden is?”, zoiets in die aard. Tijd voor een reformatie.Spijtig dat Dylan zijn stem kwijtraakt, maar met zijn teksten en muziek zal hij het ons nog wel duidelijk maken, never ending ,Martin.
    Ik wens jou, mezelf, iedereen hier aanwezig, veel zotheid in 2010!

    Like

  2. Dank je, Mie. Dylan is een grote zot, maar ernstig is hij ook wel. Ik vind ‘Christmas In The Heart’ een heerlijke plaat, ondanks die gebroken stem.

    Ik wens jou ook een heel zot 2010 – en veel narrenstreken. Misschien een cruise op een narrenschip?

    Like

Reacties zijn gesloten.