BIJNA STA JE OP JE HOOFD

Bijna sta je op je hoofd en leest een spannend boek
Van achteren naar voren terwijl de afwas –
en waarom geen blauwe auto op een maandag?
Geen motor in je leven, alleen multicolour prentjes.
Echter wel Joe the Lion en miljoenen wortelstokken
Van bij je geboorte af, tot het graf.
Het houdt nooit op. De twijfel aan jezelf,

Aan je laffe heldenmoed, je ontzeggen,
Je ongedwongen amoureus zijn maar altijd
In je gedachten – vanuit een schemering
Sturen schemerige vrouwenfiguren je dagen
En nooit in ademnood wordt iets beslist.
Terwijl je in donker België godganse dagen

De hemel zit af te smeken een zon, een maan
En talloze sterren. De hele maandag door
Evenals de maannacht. De volle maannacht
Als om je heen geruchten en geruis – en
Heldjes met speldjes op hun frak de benen strekken.
Allen werden ze afgelikt en vetzakken genoemd

Door die en die. Hun kloten koninklijk voor een dag,
Uitvinders van raketten waaraan niemand kan weerstaan.
Zonen met ballen die Bowie en Rimbaud vergeten zijn,
En de dochters van de stille tijd die desondanks blijven
Zelfs als je op je hoofd staat, tegendraads, ondersteboven.
De volle maan. Vanavond nog het vliegtuig nemen?

Naar de hemel, de maan, Venus daarboven?
Mijn tong tussen je tenen, mijn ogen omhoog
Langs je benen tot hoog boven de heuveltoppen
En wat is geluk? Wat betekent het omgekeerde
Van wat alles betekent en wat nog bekennen, liefste?

Auteur: Martin Pulaski

Schrijver, blogger, DJ, moderne romanticus. Verslaafd aan muziek, film, boeken, kunst, steden. Radioprogramma ‘Zéro de conduite’ op Radio Centraal 106.7 fm in Antwerpen.

8 gedachten over “BIJNA STA JE OP JE HOOFD”

  1. Origineel gedicht dat je meesleept van het eerste woord tot het vraagteken….
    Gewoonweg mooi van woorden en beelden : ik hou ervan!

    Like

  2. Inge, ik had al eens geantwoord, maar dat is weg. Bedankt voor je vriendelijke woorden. Je geeft me veel moed om ermee door te gaan.

    Like

  3. “Un beau matin, chez un peuple fort doux, un homme et une femme superbes criaient sur la place publique : “Mes amis, je veux qu’elle soit reine !” “Je veux être reine !” Elle riait et tremblait. Il parlait aux amis de révélation, d’épreuve terminée. Ils se pâmaient l’un contre l’autre.

    En effet ils furent rois toute une matinée où les tentures carminées se relevèrent sur les maisons, et tout l’après-midi, où ils s’avancèrent du côté des jardins de palmes. ” (Rimbaud)

    “I, I wish you could swim
    Like the dolphins, like dolphins can swim
    Though nothing, nothing will keep us together
    We can beat them, for ever and ever
    Oh we can be Heroes, just for one day

    I, I will be king
    And you, you will be queen
    Though nothing will drive them away
    We can be Heroes, just for one day
    We can be us, just for one day” (Bowie)

    Ja, Katja, ik hoor de kreet… Het is een verhaal waar nooit een eind aan komt. Het is de liefde en de liefde op haar kop.

    Like

  4. Hoi, de dichter is helemaal terug van weggeweest en heeft meteen heel wat weggeveegd, terug bij elkaar gevouwen en opengeschreven. Wie hierin komt – als lezer, krijgt me nogal wat, zeg. en zo voort, doe zo voort!

    Liked by 1 persoon

Reacties zijn gesloten.