KLEINE ZWAAN

 

Denk je dat ik van je hield vanwege je badkamergeur?
Je witte huid in de spiegel, je hals vol luchthavenparfum
Waarin toch altijd rozen, en kransen en wijwater?

Denk je dat je indruk op me maakte met je letterwoorden,
Met je computerspraak, en je bewuste dyslexie en je Latijn
Van Vergilius en zongedroogde zonnebrilpersonen?

Denk je dat ik in je wereld wilde leven waar niemand leeft
Maar waar je grote namen kent en veel illusies koestert
En waar een minister geen kans krijgt vanwege zijn couture?

Denk je dat je tepels uit je decolleté me uit mijn stoel
doen springen alsof het geen naam heeft, je borsten wit
en als wolken die voorbijgaan zonder meer of minder?

Denk je dat je in je witte jurkje sexy bent in de regen
Als je helemaal nat wordt en van op een afstand
Men zonder kijker je opgewonden kippenvel kan zien?

Ik zag je in de spiegel passeren, kleren aan en uit.
Ik zag je donkere verlaten straten verlichten.
Ik zag je allerkleinste wonden van heel dichtbij.

Ik zag je met je vriendjes praten alsof de zon scheen
Om middernacht en je leek heel blij.
Ik zag je eyeliner over je wangen stromen en ook

Zag ik hoe je aan jezelf niet en nooit genoeg had.
Ik wilde je van alles verwijten, kleine zwaan.
Ik wilde je van binnen en van buiten bijten en verscheuren.

Ik dacht dat ik van je hield, je ogen en wat je deed
Met je haren, en elk ogenblik opnieuw dacht ik hetzelfde:
Ik houd van haar, ik houd van haar, van haar houd ik echt.

Maar nu gaat het slecht met me en ben ik droevig.
Ik luister naar de radio, de slechtste liedjes van the Beatles,
En ik denk, zal ik niet beter een berg beklimmen
En op de top in een mistig veld daar slapen, sterven.

Auteur: Martin Pulaski

Schrijver, blogger, DJ, moderne romanticus. Verslaafd aan muziek, film, boeken, kunst, steden. Radioprogramma ‘Zéro de conduite’ op Radio Centraal 106.7 fm in Antwerpen.

4 gedachten over “KLEINE ZWAAN”

  1. En terwijl de jonkies in Werchter ook dit jaar weer onze plaats voor het podium innemen, zetten wij een mooie CD op. Toch?

    Like

  2. hier staat een hele wereld zo maar in een kleine tekening.
    eerst dacht ik niets en was ik overdonderd. daarna wist ik hoe mooi ik dit vond. nog later (zonder de tekst) dacht ik “het is een schilderij”, daarna dacht ik ook aan compilaties, samenvattingen.
    Ik weet het niet, wat het is of waar het me allemaal aan doet denken. Het is alles en niets, het is erg eenvoudig mooi.

    Like

  3. Ja, Luc, een mooie cd. Of een film. Of een boek lezen. Ik ga al heel lang niet meer naar festivals. Ik ben daar mee opgehouden toen ik nog vrij jong was.
    Maar het zal wel fijn zijn, samen met zoveel anderen van muziek genieten. Zelf wil ik niet echt genieten. Ik wil luisteren – ofwel een soort van euforie bereiken. Na de zomer zijn er weer heel goeie concerten.

    Evy, er zit toch ook veel negativiteit in, niet? Ik heb dit in een soort hypnotische toestand geschreven. Ik was mij helemaal niet bewust van wat ik schreef. Dat gebeurt zelden of nooit. Ik was niet dronken. Ik was gewoon weg, zomaar. En nadien herinnerde ik mij niet dat ik iets had geschreven.

    Like

Reacties zijn gesloten.