DE JAREN ZEVENTIG IN ANTWERPEN (VERKENNING)

aa2

Zaterdagavond zaten Agnes en ik aan tafel in een nostalgische bui te praten over lang vervlogen dagen. Vooral onze eerste jaren in Antwerpen van 1977 tot 1984 hebben een onvergetelijke indruk nagelaten. Het waren schitterende dagen, dagen van verandering, er hing revolutie in de lucht; veel nieuws en vrolijk stemmends ontstond spontaan voor onze ogen in kleine, nieuwe kunstgaleries en immense hangars zoals de Montevideo en wij werkten er soms aan mee, waren er deelgenoten van. We herinnerden ons weer die talloze uitbundige, weergaloze nachten in kroegen die nu niet langer donker of bruin meer waren maar wit, met onze vrienden Guillaume Bijl en Renée Strubbe, aan wie ik vaak terugdenk, omdat haar doodsprentje hier in mijn kamer staat, Ria Pacquée, Leo Steculorum, Flor, Jos Dorissen, over wie ik al vaak heb geschreven, Hilde V., Luc en zijn Hilde, Herman en Harry en vele anderen. En de diepe vriendschap met Rita en Jules die nog steeds voortduurt. Hoe we bijna zonder geld konden overleven en zelfs nog rockabilly-, blues- en punk-elpees en boeken konden kopen. De tijd van Elvis Costello, the Clash, the Ramones, Television en reggae.

Voor goedkope ‘hippe’ kleren gingen we naar het Berghmanshuis (als dat de juiste naam is) op het Sint-Jansplein, de Wolmolen in de Provinciestraat en Dao in een zijstraat van de Nationalestraat. In de winkel op het Sint-Jansplein – waar kleren uit faillissementen werden verkocht – vond je alles wat je nodig had om een avond uit te gaan. Wij waren echt wel voorlopers op dat gebied, als ik dat zo mag zeggen. Nu gaat iedereen naar de kringloopwinkels en combineert oude met nieuwe kleren. Toen was bijna niemand geïnteresseerd in ‘vintage’.
(Eigenlijk was ik vanaf 1965 ongeveer al bezig met me oude kleren toe te eigenen, vooral zijden sjaaltjes van mijn tante Georgette, zij had er tientallen, en juwelen, af en toe ook kledingstukken uit mijn moeders jonge jaren. Als ik dat toen allemaal aantrok leek ik op Brian Jones en was ik gelukkig.)

4-30-2013_010 (3)

Aan zo’n avondje uit in Antwerpen ging een heel ritueel vooraf, waarbij we twee à drie uur voor de spiegel allerlei combinaties probeerden. De ‘perfecte’ combinatie vinden, dat was het moeilijkste. Maar het gaf een eerlijk gevoel om dan later zo uitgedost in het Pannenhuis en Cinderella’s Ballroom binnen te stappen. Vaak ging ik naar Cinderella’s Ballroom in een wit pak, gekocht in Firenze, een zekere Alan Farbman uit New York, had dat daar voor mij betaald, en begaf me daar tussen in zwart leer gehulde punks op de dansvloer. We dansten vol overgave op de muziek van Maryse (ik hoop dat ik haar naam juist spel), de beste dj die ik ooit heb gehoord. Dansen op ‘Marquee Moon’ van Television, dat betekende extase (terwijl die pilletjes toen niet eens bestonden). In dezelfde Cinderella’s Ballroom leerde ik reggae appreciëren en er uren lang op dansen. Ik schoot zeer goed op met de punks, het waren stuk voor stuk vriendelijke jongens en meisjes. Ze namen geen aanstoot aan mijn wit pak. Integendeel: ze begrepen dat ik een individu wilde zijn en hadden daar duidelijk respect voor. Soms kwam ik echter ’s morgens thuis met bloedspatten op mijn pak. Een jongen had bijvoorbeeld al dansend op PiL (This Is Religion, of ‘Careering’) tot bloedens toe met zijn vuisten op de muren gebeukt. Dat hoorde erbij. Ik zal hier later meer over vertellen, als ik meer energie heb. Alleszins was de tweede helft van de jaren zeventig op zijn minst even boeiend als de zo bejubelde sixties.

1980aa

Vaak denk ik eraan om weer in Antwerpen te gaan wonen, waar alles gebeurt. Maar heeft het zin? Jaag ik niet op een droom die al lang vervlogen is?

Foto’s: Martin Pulaski, 1980

Auteur: Martin Pulaski

Dichter, schrijver, blogger, DJ, sensitivist. Stadsleven, literatuur, muziek, film, kunsten. Radioprogramma ‘Zéro de conduite’ op Radio Centraal Antwerpen 106.7 fm en streaming.

109 gedachten over “DE JAREN ZEVENTIG IN ANTWERPEN (VERKENNING)”

  1. Café tegenover de Mok: den Georgie?
    In de Tomtom ben ik nog even geweest maar dan leerde ik iemand kennen die helemaal niet van “de Kant” was en werd het den Hippo en de Zazou in Lier.
    Musical Snack Attack, de naam zegt me zeker iets maar ik weet niet meer wat…
    De Rasta Connection, daar heb ik ook uren binnengehangen, héél gezellig!
    Mijn favoriete dansmuziek van Maryse: – Being Boiled van The Human League, Faith Healer van The Sensational Alex Harvey Band, van alles van The B-52’s, Dub!: o.a. Tapper Zukie (heel de kant van de plaat werd gedraaid: Ghetto Rock, MPLA…) en Linton Kwsie Johnson, Psycho Roc van Pierre Henry! Van alles van Magazine, The Talking Heads, The Cure…
    Matchclub en Domino: de hele lp The Rocky Horror Picture Show, en ’n geweldige mengeling van pop: o.a. Blondie, The Police…, New Wave: o.a. Joe Jackson, Elvis Costello, Fisher Z, Rap: The rapper’s Delight, nog goeie ouwe rock ook wel en zeker The Clash, The Stranglers en Bowie: Young Americans, 5 Years, Fame…en Solsbury Hill van Peter Gabriel…
    Oh, zovéél goeie muziek, en zoveel verschillende genres tegelijkertijd, was hemels!!

    Like

  2. @Daniëlla,
    ha! den Ulysses, de witte, ja die herinner ik me nu ook…da’s dan wel 30 jaar geleden dat ik hem voor de geest heb gehaald, aan hem dacht.
    …die grote kerel die aan die dansende sleutelbos hing: …ik hoor de sleutelbos ja …weet je nog of hij een bepaalde muzikale voorkeur had, kon ie heel goed dansen of was het eerder gewoontjes?
    Ik kan me geen Daniëlla herinneren uit die tijd maar ik denk dat we mekaar wel zullen kennen, alleszins ben je wel een paar jaartjes jonger dan ik want ik was toch al wel 20, 21 toen de Groene Michel sloot…ik was één van de oudere punks, de leeftijd van Robert (Cinderella)
    Pan is een schuilnaam, als je wil, geef mij een link…een emailadres, dan stuur ik je mijn facebook of mijn identiteit.

    Like

  3. De Gnoe heette het café tegenover de Mok, later (na ’80) kreeg het een andere naam.
    “Well it’s 1969 O.K. all across the USA, it’s another year for me and you”…niet mijn favoriete song maar de song die me het meest is bijgebleven, die ik er het vaakst heb gehoord…en alles wat Daniëlla hiervoor oprakelt.

    Like

  4. Hey Paul,
    Ik zat er van ’77 tot begin ’82, zowat iedereen was verliefd op Dennis, hij werkte ook in de Skipper, waar 2 juke-boxen stonden. De keren dat “Denis, Denis” van Blondie werden gedraaid waren niet te tellen :-).

    Like

  5. @Daniella,
    ik nam een kijkje op Facebook, herkende je maar…er kan niks op je Wall geschreven worden en ik slaag er niet in je uit te nodigen, vind ook geen mailadres.

    Like

  6. Pan, De Gnoe, dat was het. Hoe kon ik dat café nu vergeten? Ik heb er zoveel nachten (lang na middernacht) doorgebracht. De muziek was er minder goed, commerciëler (ik herinner me onder meer Fleetwood Mac’s Rumours en Robert Palmer), maar de sfeer was vaak ook extatisch. Iedereen was dronken of stoned, meestal op een prettige manier. Werd er niet op tafels gedanst?
    Ja, 1969 heb ik in de Cinderella pas echt leren appreciëren: Another year with nothing to do. Als dat geen punk attitude was (en die uitspraak was al ongeveer tien jaar oud). Nu ben ik al lang geen fan meer van the Stooges en nog minder van Iggy Pop. De kerel maakt zichzelf een beetje belachelijk. Maar dat is het probleem met rock ‘n’ roll: die muziek belooft eeuwige jeugd, maar je mag daar niet in geloven of je wordt een clown.

    Like

  7. Daniella, Musical Snack Attack was een reggae-café, vlakbij waar nu nog altijd Radio Centraal is. Je kon er rustig zitten lezen, praten, iets drinken – en naar reggae luisteren. Het minder bekende werk. Je kon de platen die je beluisterde er ook kopen, maar daar had ik meestal geen geld voor. En dan voelde ik me een beetje schuldig, omdat ik die toch idealistische mensen niet kon steunen.
    De muziek die Maryse draaide was zo geweldig, en de overgang van het ene ‘blok’ naar het andere was gewoonweg subliem. Ik heb veel van haar geleerd – voor mijn radioprogramma (lange tijd Shangri-La, nu Zéro de Conduite, op radio centraal). Ik denk dat ik het liefst Patti Smith hoorde, Land, Free Money. De eerste platen van Elvis Costello, Watching The Detectives, Red Shoes. The Clash. Junior Murvin. Blondie, the Ramones, New York Dolls, Sex Pistols, Buzzcocks. Maar ook Rolling Stones soms, the Kinks, zelfs Fever van Elvis Presley. Het was daar dat ik voor het eerst Marquee Moon heb gehoord (van Television). The Stooges, X-Ray Spex, the Adverts, Richard Hell (Blank Generation was daar een grote hit). En zoveel goeie reggae, die ik lang niet allemaal kende. Nu staat die muziek hier allemaal in huis, netjes geklasseerd, maar het genot dat ik er toen aan beleefde is er niet meer. Soms, heel soms. (Vanmorgen heb ik Marquee Moon nog beluisterd.)

    Like

  8. #Pan: ‘k heb voor even m’n FB privacy-instellingen veranderd, je kunt nu bericht plaatsen, vriendschapsverzoek verzenden enz. 🙂

    Like

  9. Ha, ik had hetzelfde toen ik rondhing in de Rasta Connection, boven het vroegere Pannenhuis.
    Muziek: ja, inderdaad: Patti Smith: de 1ste keer dat ik Horses hoorde!! en haar versie van Gloria! Oh! Ik heb de lp nog steeds. En natuurlijik The Stooges: The Passenger en Lust for Live (dat toen voor ons gemaakt leek) en Sweet 16 with Leather Boots (en ik wàs 16 en droeg leather boots :-).
    Zalig!
    Dat genot heb ik nog wel vermits muziek me echt terug kan katapulteren als ’n teletijdmachine! Nog steeds als ik Wish You Were Here hoor, ben ik terug in het Sporpaleis in ’77, als 15 jarige m’n 1ste groot overdekt concert. En als ik Faith Healer hoor, terug in Jazz Bilzen ’77, ook als 15 jarige (waar ik helse stormen met m’n pa had voor moeten doorstaan én door een flik m’n id nog werd afgenomen: ‘k heb het terug uit z’n hand gerukt en ben keihard naar voren gelopen zonder om te zien, tot ik voor het podium stond: weg flik en het gevoel van vrijheid dat ik toen ervaarde is nooit meer geëvenaard!).

    Like

  10. Da’s lef hebben, die flikken zullen het wel nooit gewaagd hebben om aan het podium te gaan zoeken.
    Bilzen ’77, ik hoor Faith Healer ook nog, weet nog waar ik me bevond op de wei.
    Robert van Cinderella was er ook met Antonio en travesties Belinda (Brussel) en Franka (Italie) stalen de show op de wei. Robert en Antonio hadden een caravannetje op de camping, wat verderop de Krishna’s.
    Ik heb in juni ’77 ook een euforisch moment van bevrijding beleeft: ik moest naar het Klein Kasteeltje voor de medische keuring voor de legerdienst: ik wou absoluut niet in het leger en had me goed voorbereid, gaf grif toe dat ik aan de dope zat en werd al snel naar het militair hospitaal in Berchem gebracht, daar heeft men mij 15 dagen getest op de “psychiatrische afdeling, de schimmel stond daar op het plafond, mijn bezoekers bezorgden me dope en ik rookte daar openlijk jointjes met mijn vrienden en slikte trips, 15 hallucinante dagen, ik herinner me dat ik met tranen in de ogen aan de psycholoog vertelde dat ik toch zo graag in zijn leger wou. Men kon je daar niet langer houden dan 15 dagen en we werden terug op de trein naar Brussel gezet en daar bracht onze begeleider het goede nieuws: afgekeurd wegens : toxicomanie en asociaal gedrag… wat een bevrijding!…dat jaar kon niet meer stuk en het werd een opperbeste zomer met altijd mooie meisjes in mijn armen, Bilzen was een highlight, en de Cinderella de kers op de taart van het nachtleven, wat een jaar om in te bijten!
    Het leger: ik haatte alle gezag en wilde geen wapen opnemen met de konsekwentie dat je dan misschien ook wel eens iemand zou moeten neerschieten…ha!, d’r werd over nagedacht hé jongens!
    Ik was dit jaar nog getuige van een militaire oefening, hier net over de grens in Nederland, het gaat er nog steeds zo aan toe in het leger: soldaatjes worden vernederd en belachelijk gemaakt terwijl ze afgepeigerd door het slijk kruipen, onvoorstelbaar! Ze hebben nu wel voor de job gekozen natuurlijk.

    Like

  11. Haha, je beschrijft het zo levendig dat ik het me echt kan voorstellen! ’77 was ’n superjaar: Bilzen én Pink Floyd in het Sportpaleis!) en ik weet ook nog waar ik stond met “Faithealer”. Vergeet ik nooit want het was m’n lievelingsnummer in de Cinderella maar ik wist de naam van het nr. niet en had geen idee van wie het was. Toen de Sensational Alex Harvey Band werd afgekondigd zat ik dus nog relax in het gras en plots hoorde ik die superzalige intro: jongens, mijn geluk kon niet op!

    Like

  12. Verdoemme Luc !! dat ik je zo terugvind !! .. ben nog maar net beginnen lezen maar ik wist dirèkt wie ‘luc’ was (de heide, merksem etc … ) kleine wereld , strolling on memory lane … xxx dany

    Like

  13. Amai Pan, wie ben jij ? namen als Molly en Franka en Jorien had ik in geen jaaaaren meer gehoord . Ik herinner me het ook nog allemaal Jorien met haar beschadigd gezicht en Raf die dan effe boven de Cinderella met Molly woonde .. De eerste keer dat ik de Cinderella bezocht waren er nog velouren zeteltjes , velvet underground sfeertje ja .. ik heb zelf daarna nog een tijd in de C gewerkt, glazen rondhalen en afwassen en .. wat een tijd , en wat een herinneringen . Ze barbies met Marleen, Ria, Marcske (die zie ik nog steeds allemaal ) Alleen de Jules (nog efkes mijn lief geweest , a ja den drummer was de coolste hé ;-)) heb ik nooit meer gezien of iets van gehoord. We hielden een paar jaar geleden een zat kerstfeestje, Marleen, Ria, Nikki uit UK en ik , en hebben hem toen nog proberen te traceren ; tevergeefs haha ..

    Like

  14. snack attack, rasta connection, allebei uitgebaat door Jacques Chapon, alias Professor Cat, die echt waar nog STEEDS wekelijks zijn reggae programma presenteert op Centraal !! ongelooflijk maar waar !

    Like

  15. @ Dany,
    …van het eerste uur, met de velouren zeteltjes, zoek het niet te ver, we kennen elkaar hoor, “I am the Magnificent”, “the pied Piper”, “Bridget the Midget, the queen of the Blues”… geduld ik laat je weten wie ik ben.
    Ik was vergeten dat je met de Jules wat hebt gehad, iemand heeft hem een tijd geleden nog gezien in goede conditie.
    Raf en ook ik kwamen uit hetzelfde jeugdhuis in Ekeren, Raf en Molly boven de Cinderella wist ik ook niet meer, Raf heeft ook nog bij Marc Wittebolle gewoond in Ekeren..ik dacht dat Molly ook op de Oude Koornmarkt heeft gewoond, ben ik toch eens geweest, in den Georgie kwam ze ook.
    Jorien zag ik vorig jaar, ze is op haar pootjes terecht gekomen in Holland, een taaie hoor.
    Greetz!

    Like

  16. Ja Dany, we komen elkaar wel eens vaker op de vreemdste plekken tegen zoals in Zuid India bvb.! Ik ben al effe terug uit den Jungle, dat wist je misschien wel.
    Ik weet al hoe je te vinden, ik kontakteer je!
    XXX

    Like

  17. hoi hoi in de skipper tekende een mooi meisje uit Parijs in circa 1982 mooie punk-meisjes en jongens in heel mooie prentjes tekeningen.
    zoooooo moooi heb hier nog een origineel prentje ca. 12×6 cm.
    het is een meisje uit Parijn Sophie.
    heeft iemand nog van die prentjes en die zijn zooo mooi ; weet iemand hoe het met Sophy is gegaan. Denk dat Sophy zoveels mooois nog gemaakt heeft. Weet nog iemand uit de scene hoe het daar mee is gegaan vr.groeten Piet Sint Jansteen prwillaert@zeelandnet.nl

    Like

  18. Skipper ca.1981 tekende Sophy uit Parijs? heel mooie tekeningetjes van de punk-jongens en punk-girls in ca. 15×8 cm wit papier .
    ik heb hiervan nog een voorbeeldje.
    Heeft nog iemand zo’n tekenigetje en weet iemand hoe het verder met haar is gegaan.
    Zoooooo moooi wowww . Zal altjd hier aan denken zooon mooie tijd Skipper witte waagplein etc Piet

    Like

  19. was de naam van de cinderella in 1969 niet gewoon café “de waag”.Herinner je je ook die mummie nog,die boven je hoofd hing als je de trap naar beneden nam?

    Like

  20. Beste tijd van mijn leven, een tijd waar ik veel aan terugdenk.
    Den Domino, eerste keer naartoe met oudjaar 1977… Al die fantastische platen : Quiet men (Ultravox), Underpass (John Foxx), Dream baby dream van Suicide, Adolescent sex van Japan, de lange versie van Living on the frontline van eddy grant, Stranglehold van Ted Nugent, alles van the Police, alex harvey met faith healer, en zo kan ik blijven doordreunen.
    Zelfs het bejaarde wc madammeke (Marieke) leeft nog in mijn herinnering..
    In gelijk welke toestand, speedy, stoned of tripping, nooit maakte ze een opmerking als je haar zag. Den Domino was mijn favoriete stek daar, en dat elk weekend van eind ’77 tot ca.1983.
    Wie bezorgt mij een tijdmachine ??

    Like

  21. Ja, die teletijdmachine moet dringend eens uitgevonden worden. Reünies zijn immers vaak deprimerend. Een teletijdmachine hebben we nodig. Of anders een miraculeurs middel dat ons de eeuwige jeugd bezorgt, zoals in het schilderij van Lucas Cranachs ‘De Fontein van de jeugd’ uit 1546 – in de Gemäldegalerie in Berlijn. Ook toen waren er al ‘punks’ die ondanks de no future-gedachte (onder meer door de pest) van onsterfelijkheid droomden.
    Komaan vrienden, nog een kleine inspanning!

    Like

  22. Herontdekt op You Tube : Ultravox mét John Foxx, voor het Midge Ure tijdperk, de lp’s
    “Ha-ha-ha” ,” Systems of Romance”, kanjers van songs zoals “Maximum Accelleration”, “Just for a moment”, en het weergaloze “Slow Motion”. Zij waren voor mij de échte pioniers van de new-wave !!
    John Foxx solo was ook wel zeker de moeite met zijn toendertijd ultramoderne en gedurfde synthplaat “Metamatic”. Ook nog op You Tube een leuke herinnering van toen, “TVOD” van The Normal. NOSTALGIE !!!!

    Like

  23. Heel leuk om te lezen over die tijd. Ook ik heb er eigenlijk alleen maar goede en ook wel ruige herinneringen aan. Als new-wave hollander heb ik aan de hele scene meegedaan sept – dec 1982. Ik kan me helaas helemaal geen namen van jullie meer herinneren. Ik liep stage in antwerpen en vond al snel de skipper als stamkroeg! En dan idd naar de stadswaag en cinderella en al die andere kroegen die ik me weer herinner als ik bovenstaande lees. Later heb ik ook nog met mijn band eens opgetreden in de skipper. Maar toen kwam in antwerpen het extreem rechts op, het werd er niet leuker op. In de cinderella kwam een allegaartje van mensen, echt ieder soort was er, en dat maakte het ook wel leuk. Ik herinner me nog stevige discussies met skinheads.

    Like

  24. Skipper,mok,gnoe,groene Michel,pannenhuis,kaffee,babylon later d witte waag en natuurlijk de cinderella,. Dat moet in 1977 geweest zijn. Ik nam mijn moeder zelfs mee op oudejaarsnacht naar d cinderella, er stonden inderdaad velouren zetel tegenover den toog. Een stel gays waren uitgebreid mekaar aant graag zien, achter ons. Alle kledingstylen werden er gedragen en wij vielen niet uit de toon. Ik maakte veel zelf. Waar niemand het over heeft, is dat je smorgens in de welkom in de wolstraat nog soep met brood kon gaan eten. Ook dat heb ik met mijn moeder nog gedaan. Ze is geen 2 e keer meegegaan maar had h best nr haar zin. In de st jacobsmarkt was op d linkerkant in e groot, nu afgebroken huis, een muziekwinkeltje….en e paar huizen naast h pannenhuis had je akkeboe. E leuk klein winkeltje..in het pannenhuis kon je op e bepaald moment e vals paspoort kopen dat echt leek, alleen stond er in de stempel geschreven: voor de evacuatie naar Mars. Ik heb dat nog altijd .ik heb zelfs eens laten zien aan d politie in zuid frankrijk…die konden dat toch ni lezen…ja, kheb er heel leuke herinneringen aan.

    Like

  25. Kheb nog achter den toog gestaan in de gnoe en in de hobbit,allebei in d wolstraat,later in d valiente bij wiske en in d korte nieuwstraat ( ben even d naam kwijt, bij jan den hollander, de v8 bij gilbert en nog veel later in h spiegelbeeld’ de muziekscene was mijn entoerage, weerom veeeeeel goei herinneringen. En inderdaad de skipper en d muze waren als 16 -17 jarige mijn woensdagmiddag en zaterdag second homes…op de juke box vd groene michel stond loving spoonfull met summer in the city, e lp die ik bestelde en waar k weken op gewacht heb… Dat moet 1975 geweest zijn of e jaar eerder. En Bilzen, in de gietende regen, toen het festival nog In d stad was . Zeg en An Saelens in d wolstraat, ook dat huis was, is prachtig. Een klasgenote haar mama was 1 vd breisters en kben daar menig keer geweest. Khad e hippe moeder die geregeld in d boekskes stond met haar exentrieke outfits. An saelens, of mary quant twaren geen onbekenden in ons huis..
    Zij was afgestudeerd aan d academie en h hoger instituut. Ik mocht best creatief uit d hoek komen en kleedde me soms in plastiek maakte oorbellen van mijn eigen haar en v vis dobbertjes en en en verkocht die zelfs aan e winkeltje op d 1 e verdieping aan de wilde zee. Pink flamingo in t century center was ook zo n hippe zaak ten tijde vd cinderelook een kelderwinkel op de meir, wie kent die nog????

    Like

  26. Staminee ist cafe in korte nieuwstraat en mn juwelen verkocht ik in d groendalstraat in e leuk winkeltje op e 1 e verdiep.
    En wie kent schoon Nicole nog, die er nog altijd goed uitziet, ten tijde vh pannenhuis en rosse Carl die jammer genoeg al overleden is, en Guy Vrijdag die k graag nog eens wil zien of horen… En wat later had je de tweelingszusjes vd witte waag, waarvan ik nog geweten heb dat 1 van hen ook overleden was. En je had ook Sonja, die nu bij Dries v n werkt en die altijd op schok was met mooi Inneke. DieTmoeten 50 ers zijn of ouder….

    Like

  27. amai, heel plezant om dit te lezen Katia, allemaal bekende figuren, behalve die tweelingzusjes…of bedoel je misschien die 2 met die ietwat aziatische trekken, die met hun hollandse fietsen…die kwamen ook in de witte waag. Ah, ben benieuwd hoe Nicole er nu uitziet, blonde Sonja krullenbol werkt dan nog steeds bij Dries v.N.en god ja was het nu Inneke die met Sonja en Barbara op de Keyserlei samenwoonde… ik bleef daar al eens maffen, had even wat met Barbara. Jan den hollander (vd Muze) zijn dochter heb ik onlangs leren kennen, zij is in die tijd geboren, Jan runt blijkbaar nog steeds de Muze. Guy Vrijdag en Marc Provo, de Mok, de Skipper… de Louis die in de Welkom werkte woont hier achter den hoek, is nog steeds DJ op radio Centraal. RIP Carl ja…als ik aan de Groene Michel denk hoor ik daar inderdaad ook nog Summer in the city klinken. Den Hobbit bij de Jacques en heette zijn vriendje niet Wim? De Pink Flamingo was geweldig en je had in de Koepoortstraat Del Angelo met Italiaanse mode, naast het Staminee woonde dokter Bob Peeters (RIP) ook een bekend figuur indertijd. Katia, weet je dat er een Cinderellagroep op facebook bestaat? veel foto’s. So long.

    Like

  28. Katia, die paspoorten voor Mars, die maakte Guy Bleus, de grote Belgische mail-artkunstenaar (nog altijd actief). Hij was een schoolvriend van me, een van de beste.
    De Pink Flamingo herinner ik me ook nog goed. Maar al die namen van al die mensen zeggen me weinig. Dat ligt voor een deel aan mijn geheugen, maar ook aan het feit dat ik naast het nachtleven ook nog een dagleven leidde. Het was een geweldige maar ook bijzonder vermoeiende tijd, met heel weinig slaap. Overdag schreef ik hele cahiers vol (die liggen hier nog allemaal). Bovendien was ik nogal asociaal. Ik praatte alleen maar met mensen die ik heel goed kende of die me meteen bevielen. Zo ben ik, denk ik, nog altijd. Het is niet dat ik me beter voelde, of voel, integendeel. Het is een vreselijke schuchterheid. Daar komt nog bij dat ik pas in 77 in Antwerpen ben komen wonen en in 91 weer naar Brussel ben verhuisd.

    Like

  29. Super dat ‘the Rustlers’ hier nog es aan bod komen! ‘den Bart’ was de president en dan vice pres ‘Fred Harley’. Als iemand zich dit nog herinnert, dan lezen we het hier wel he? Verder super tijd van op de Grote Markt naar Stadswaag! And we were ‘young’ toen toch hahaha XX

    Like

  30. Piet, ik denk dat ik weet wie Sophie is. Een kleine francaise, kort bruin haar, vurige persoonlijkheid. Sophie Bennetier is rond die tijd hier aangekomen en gebleven. ze was enorm getalenteerd, tekenen, miniaturen, meubeltjes en huisraad, kleren, ze maakte het allemaal zelf. Ze heeft nog lang met Frank B samengewoond op het zuid. Nadien is ze naar de dam verhuisd. Ze heeft een aantal jaar geleden zelfmoord gepleegd, ik ga me weerhouden van speculatie over de reden.

    Like

  31. van de skipper naar de muze, de kroeg, de gnoe, den aquarius waar de geert zaliger barman was, later barman in de geverfde vogel met mijn broer danny en de schone mark bij de guy en zijn vrouw (ben haar naam kwijt) en van daaruit naar de stadswaag
    den erik, den bart, de lange kris die altijd ging sterven of dodelijk ziek was als hij wat teveel op had, de mario zaliger die helemaal uit zijn dak ging bij bob marley en jimi en andré zaliger,
    de kolja die bangelijk draaide, den ulysses, den erik en kitty die op het hoekske over de cinderella een cafeke hadden geopend,
    zalige tijd.
    jella

    Like

  32. De Skipper, Gnoe en Cinderella: de gouden driehoek. Herinner me vooral de Skipper in de week, tot s’morgens vroeg open, ik ben daar veel ‘rare’ figuren tegengekomen: ‘Hardcore’ Herman Brood, ‘levend kunstwerk’ Fabiola, homo schilder Pros Oversteyns, die altijd met een veel te Klein hoedje de Skipper kwam binnen wandelen en enorm in zijn broek scheet bij iedere razzia van de politie. Die Pros Oversteyns had op een gegeven moment een relatie met een ander fenomeen, de Duitse schilder Hans Rath die met galerie De Zwarte Panter samenwerkte en die voornamelijk schilderijen maakte van drollen. Zulk soort mensen kwam je dus vooral vanaf 2 uur s’nachts in de Skipper tegen. Erg leuke tijd gehad.

    Like

  33. De zus van Tina,die wc madam was en sigaretten per stuk verkocht en wat liet die hond van de Robert stinkende scheten!

    Like

  34. ah ja de Marc Wittebolle, punk avant la lettre en natuurlijk de Raf Bauwens die Joy Division naar A’pen haalde. Ekeren zond zijn zonen uit, en ze hebben het geweten op ’t stadswaag.

    Like

  35. Leeft die Pros Oversteyns trouwens nog?
    Ik vraag me dat af omdat hij altijd zei: “de Skipper, de Gnoe en de Cinderella zullen vergaan, maar Pros Oversteyns zal altijd blijven bestaan”, vandaar mijn vraagje.

    Like

  36. @Dirk: ik was één van de Pallieters die na de sluiting van hun jeugdclub in Ekeren-Donk in ’75, van “de kant” en stadswaag hun nieuwe pleisterplaats maakten. De stempel van deze groep op de scene daar is onuitwisbaar.

    Like

  37. Ik was piepjong, 16/17j, enkel de plaatselijkt TD’s in Boom kennende, toen een vriend van Herman Brood, Herman Moortgat me het Stadswaag en de Cynderella leerde kennen. Ik was verbijsterd en heb er nog jaren plezier, vertier en vrienden en vriendinnetjes gehad…..
    De dildo’s naast de trap choqueerden me aanvankelijk wel…. .)

    Like

Reacties zijn gesloten.