HERACLITUS EN DE VERANDERING

heraclitus,verandering,geluk

Alles verandert. De ene dag is iets zo, de volgende dag is het helemaal anders: je herkent het niet meer. Met mensen is dat zeker het geval, ze veranderen, ze komen, ze gaan – ze zijn onberekenbaar. In de lente sluit je vriendschap met iemand, in de zomer gaat hij op reis, wanneer je hem terugziet, in de herfst, is hij een vreemde geworden. Eigenaardig is het dat je nooit verwacht dat zoiets zal gebeuren. Je bent er nogal zeker van dat alles zal blijven zoals het is, zoals het was. Misschien is dat geluk: niets, niemand verandert? Onbeweeglijkheid. Misschien zijn we daardoor zelden gelukkig, er is immers altijd iets dat verandert, iets dat ons daardoor stoort. Als ik bijvoorbeeld de meubels in onze woning verplaats, ben ik daarna een tijd lang zeer ontstemd, bijna als een muziekinstrument.
Daarom is het beter verandering te aanvaarden. Ik moet mijn mentaliteit wijzigen, leren inzien en accepteren dat niets bestendig is, dat alles verandert, dat alles vloeit. Uit verandering moet ik nieuwe energie putten, en geestdrift. De verandering is, om het paradoxaal te zeggen, de grond van mijn bestaan, van ieders bestaan. In onze geschiedenis tekent zich onze toekomst af, een toekomst die eruitziet als een impressionistisch schilderij. Of zou het expressionistisch kunnen zijn?
Lang geleden schreef de Griekse filosoof Heraclitus het volgende:
“Op wie in dezelfde rivieren treden stromen steeds nieuwe wateren toe; ook zielen dampen immers uit het vochtige op.”

Foto (Verandering), Martin Pulaski.

Auteur: Martin Pulaski

Schrijver, blogger, DJ, moderne romanticus. Verslaafd aan muziek, film, boeken, kunst, steden. Radioprogramma ‘Zéro de conduite’ op Radio Centraal 106.7 fm in Antwerpen.

6 gedachten over “HERACLITUS EN DE VERANDERING”

  1. Polemos panton men pater esti (ook van H.) – waarbij strijd als een proces dient gelezen te worden. Niet dat ik er zoveel van ken, maar dit dook recent op in mijn virtuele communicatie en ik dacht dat het hier ook wel aan kon sluiten.
    Zo herkenbaar Martin, het behoudende, de ontstelling als dingen, mensen veranderen, en ook vaak teleurstelling, verdriet. En toch, alles is in beweging…
    Enkel omdat we met de aarde meebewegen en niet stil staan, kunnen we leven.
    En wat is dan bovendien geluk? Oh, als jij het weet en vindt, weet het me te vertellen, alstublieft???

    Like

  2. Is de toekomst impressionistisch of expressionistisch? Beide schilderstijlen zijn dynamisch en beweeglijk, vooral het expressionisme. Geluk is misschien ook dat als iets verandert, dit ten goede is.

    Like

  3. Herhaling kan ook verandering zijn, zoals Borges lijkt te willen aantonen in ‘Pierre Menard’. En hoe langer je naar hetzelfde muziekstuk luistert, hoe meer je erin ontdekt. The music of chance. Silence. John Cage.

    Like

Reacties zijn gesloten.