OUDE LIEDEREN (ZUSTER BERTKEN)

zuster bertken (2)

Oude liederen klinken altijd goed, zeker op gekraste grammofoonplaten. Een zeer oud lied is dat van Zuster Bertken, die zich in een kluisje aan de Buurkerk te Utrecht liet inmetselen, waar ze pas zestig jaar later zou sterven. Ik heb er nooit een versie van gehoord, tenzij die van mezelf (niet om aan te horen denk ik).

“Ic sie den engen wech bereyt,
Met doernen is hi al bespreyt,
Nature en ghi moet sterven;
Dat ic dus lange verloren heb,
Hope ick noch te verwerven.”

Zie: L. Leopold en W. Pik, Nederlandsche Letterkunde – Schrijvers en Schrijfsters voor 1600. Zie ook: Aurora, tijdschrift van de Filosofische Kring Aurora, Antwerpen, Jaargang 1, nummer 3, zomer 1976, het verhaal ‘Anastasis’ van Matthias Brouns.

Auteur: Martin Pulaski

Schrijver, blogger, DJ, moderne romanticus. Verslaafd aan muziek, film, boeken, kunst, steden. Radioprogramma ‘Zéro de conduite’ op Radio Centraal 106.7 fm in Antwerpen.

3 gedachten over “OUDE LIEDEREN (ZUSTER BERTKEN)”

  1. Zuster Bertken, ja, zij had een late trouvère kunnen zijn als zij zich niet had laten inmetselen in een kluis.

    Like

Reacties zijn gesloten.