IN MEMORIAM JAMES BROWN

in memory of james brown

Het was zo al een somber jaar voor de populaire muziek. Anti-helden Syd Barrett en Arthur Lee en de legendarische stichter van het Atlantic label, Ahmet Ertegun, waren eerder al van ons weggerukt. Nu net voor de finale van dit ellendige jaar – ook op persoonlijk vlak – komt pietje de dood James Brown nog gauw aan ons ontfutselen.

Wat kan ik zeggen? Waar zijn die verdomde woorden nu? Het is de dag na kerstmis en ik draai al sinds vanochtend James Brown blues en rhythm & blues en funk en al de rest: muziek zoals niemand anders er heeft gemaakt. Een ononderbroken funky groove, soms traag en zwoel, soms gereduceerd tot een vlijmscherp naakt ritme, altijd onweerstaanbaar, gaande van Bewildered en I Don’t Mind in de jaren vijftig via Prisoner Of Love, (Do The) Mashed Potatoes, It’s A Man’s World, Papa’s Got A Brand New Bag, Cold Sweat en I Can’t Stand Myself (When You Touch Me) in de jaren zestig tot Get Up (I Feel Like Being A) Sex Machine PTS. 1 & 2, King Heroin, Get On The Good Foot en It’s Too Funky In Here in de jaren zeventig. Wat ben ik ook verslingerd aan zijn songtitels, en vooral aan die met een paar woorden tussen haakjes.

Zijn recentere opnames heb ik niet meer zo gevolgd. Zijn geestelijke erfgenamen Bruce Springsteen, Michael Jackson, Prince en Beck hebben de aandacht van de godfather wat afgeleid. Er waren tevens een aantal duistere zaken, wilde autoachtervolgingen in de stijl van The French Connection PT. 1, gevangenisstraffen, schandalen. Dingen waar ik niet nader op inga. Ik deed dat vroeger niet, nu zeker niet. Ik verwijs er hier alleen maar terloops naar om mijn afzwakkende interesse enigszins te verklaren. Dat de nadruk bij popmuziek zo sterk op het schandaal wordt gelegd, vind ik uiterst vermoeiend en vooral onterecht.
Ondanks die schandaalsfeer had Brown alleszins een sterke educatieve en morele ingesteldheid, denk maar aan zijn songs Don’t Be A Dropout, waarin hij de jongeren aanspoort om een diploma te halen, en Say It Loud-I’m Black And I’m Proud, een trots en welluidend manifest van en voor de Afro-Amerikaan.
De soulzanger was voor ons allen geïncarneerd ritme, ook in voor Brown – of voor onszelf – slechte tijden. En dat zal hij blijven, tot de laatste dag. James Browns grooves zijn de heerlijkste die ik ken. Al zijn nummers zetten mij tot dansen aan, zelfs nu nog, op toch al wat gevorderde leeftijd. In de Antwerpse Cinderella’s Ballroom behoorde hij tot de grote favorieten van de dansvloer. Cold Sweat, baby!

James Brown was niet de grondlegger van de soul en van de country soul; dat was Ray Charles, maar zijn funk zorgde net zo goed voor een revolutie in de populaire muziek. Moge de Funky President in vrede rusten.

Foto: James Brown In Memoriam.

Auteur: Martin Pulaski

Dichter, schrijver, blogger, DJ, sensitivist. Stadsleven, literatuur, muziek, film, kunsten. Radioprogramma ‘Zéro de conduite’ op Radio Centraal Antwerpen 106.7 fm en streaming.

4 gedachten over “IN MEMORIAM JAMES BROWN”

  1. Say It Loud, I’m Black And I’m Proud
    James Brown

    Now we demand a chance to do things for ourserlf
    We’re tired of beatin’ our head against the wall
    And workin’ for someone else
    We’re people, we’re just like the birds and the bees
    We’d rather die on our feet
    Than be livin’ on our knees
    Say it loud, I’m black and I’m proud

    Like

  2. beste martin, smaken verschillen. ik kan het niet eens zijn met je I.M., en dan vooral niet met je aanvoelen dat “de nadruk bij popmuziek zo sterk op het schandaal wordt gelegd”. ik heb veeleer de indruk dat geen schandaal nog groot genoeg kan zijn om er een popster aan tenonder te doen gaan. heeft hij of zij weer een leuk rideltje dan is de ellende zo weer vergeten. heb gisteren ook een RIP gepost voor the hardest slapping man in show business. je leest het misschien wel es. hartelijke blogroet,

    Like

  3. hoi martin

    yes the soulman
    brown is dood
    leve brown

    ie leeft!

    kijk die man…
    de energie
    de stem
    de body
    de haardos
    the creep

    noem’et
    en ie was nog meer
    kon je meer zwarter nog
    dan brown
    ik bedoel…
    pure as hell
    the soul
    rock’n roll
    ik noem’et zo
    brown is nie te vatte
    brown is

    muziek en dans
    zo uit’et leve

    my god martin
    dat ook zo iemand kan doodgaan

    nou ja ze muziek blijft bestaan
    dàt staat buite kijf
    en we draaie brown en we danse brown
    en we zien en voele brown

    brown is dood
    leve brown
    die ingesteldheid

    keep moving on!

    groetjes zo laat in de nacht

    luk paard

    Like

Reacties zijn gesloten.