ONDERWEG

Het vliegtuig trekt een kromme lijn naar halverwege hun agenda, de witte pagina’s van de zee in het Zuiden. Onbestendige stippen worden hagedissen stil in het zonlicht, olijfbomen, krekels.

Met een dodenhoed op het jaar door, zonder een sterrenbeeld boven hun hoofd, komen ze elke dag weer in weer of geen weer de hoek om naar nabij de kathedraal waar waarheid uit voorzorg in kaftjes verdwijnt.

Onder ons is het voorzichtig zijn en zeker. Is het met een zwarte teerling werpen. Op televisie kleur en toeval ontkennen: landsknecht of niets. Visie tussen de tanden geklemd, voor de aanwezigen een vriendelijke moord.

De afwezigen vluchtten nadat ze hun tulpen stuk sloegen op een terras. Witte asters zonder enige geur. Of toch een vleugje erbarmen en sperma, terwijl de vaas leeg op de kersenhouten tafel bleef staan.

Perfect is de scène van betekenis beroofd. Laat hen in plattelandsmodder wegzinken waar de knotwilgen hun namen vergeten. Naar een tweede adem happend gaan de bladzijden wit in vervulling.

 

Auteur: Martin Pulaski

Dichter, schrijver, blogger, DJ, sensitivist. Stadsleven, literatuur, muziek, film, kunsten. Radioprogramma ‘Zéro de conduite’ op Radio Centraal Antwerpen 106.7 fm en streaming.

6 gedachten over “ONDERWEG”

  1. Op afstand bediend en vanuit de schouderbladen, reiken mijn armen vooruit en ontplooien daarbij de handen, waarop ik Pulaski dien te dragen, desnoods voor te dragen voor een grotere titel dan die van de meest inhoudrijke en vaakst publicerende blogger.

    Like

  2. hey martin. Mijn woorden zijn verre van toereikend om uit te drukken wat ik voel. Ik vind dit redelijk indrukwekkend. Jaja. (je bent echt goed onderweg!)

    Like

  3. Bedankt voor al de lovende woorden.

    Marc, je woorden zijn altijd toereikend. En die van jou ook Marc T. Voor welke grote titel zou je mij dan willen voordragen? In boksen ben ik alvast niet goed.

    Dank je Eva en Evy.

    Neen, Eva, dat van die tulpenboom wist ik niet. Als ik voorbij de magnolia’s bij ons in de buurt wandel denk ik soms wel aan tulpen. Mooie bomen, maar de bloeitijd is zo kort. Om melancholisch van te worden…

    Like

Reacties zijn gesloten.

Rimpelingen

"Schrijven is je herinneren wat nooit is gebeurd." Harry Mulisch

Hardnekkige melodietjes

Kirstin Vanlierde

Devriese

Stukjes van nu en columns van vroeger

ViLT

ViLT : Elke Dag Verse Lyriek

hotfox63

IN MEMORY EVERYTHING SEEMS TO HAPPEN TO MUSIC -Tennessee Williams

Marjon werkt.

Pijn en poëzie op de werkvloer.

Pierewit

Verschijnt nu en dan weer niet.

reddend zwemmen

weblog van rob van essen

KOTSEN OP WOENSDAG

ALLE ANDERE DAGEN BEN IK BEST OKÉ

Aanlegplaats

thuishaven voor blogs vol literair talent

Johan De Crom

Politieke meningen, prozaïsche strelingen

(Botho) Straussian

composition/Neue Musik, noise, techno, field recording

Dichtertje

EEN MANIER VAN KIJKEN...

Boekenwulf

Lezen, een open deur naar een betoverde wereld - François Mauriac

HOOCHIEKOOCHIE

kroniek van een kamertjeszondaar

deintro.wordpress.com/

Uw introductie in muziek

bijgekleurd

een wereld in zwart en wit is ook maar grijs

musings on films

in-depth approaches to cinema

catherineciseaux

teksten, illustraties, cartoons, schilderijen

Nogevenlezen.nl

Verhalen van Sandrijn Swarts

BERTJENS

Zij. Diversen.

Ben Joosten

Nunc Est Scribendum

Johnny B.

He not busy being born, is busy dying.

eleventweleven straatsalaat

11antfroggies schaaflicht doebiedoebie

JAN GEERTS

- dichter, verder, maar vooral dichter -

%d bloggers liken dit: