EEN ROMANCE

Als ik toch eens zou schrijven
wat jij me vroeg:
de abrikozen op tafel,
frambozen van vroeger
toen de zomer een spel was
op het water, de oevers nabij.

Als ik toch eens zou blijven
bij jou in het wit
en een bij mocht me kussen,
prinses van de liefde.
Bij jou in het krijt staan –
mij weer aan je honing verslaven.

Als ik toch eens zou drijven
op een droom van tranen
en asters. In deze zomer
van ernstige stenen – en sterren
waarnaar je stem opstijgt,
ver boven donkere wolken.

Auteur: Martin Pulaski

Schrijver, blogger, DJ, moderne romanticus. Verslaafd aan muziek, film, boeken, kunst, steden. Radioprogramma ‘Zéro de conduite’ op Radio Centraal 106.7 fm in Antwerpen.

4 gedachten over “EEN ROMANCE”

  1. hoi professor pulaski, is dit een oud gedicht over een oude romance of recenter werk, in hoeverre ben jij eerder een poëet dan een prozaïst, ik bedoel: hoe kijk je op dat vlak tegen jezelf aan? ik zit met een identieke vraagstelling mbt tot mezelf en weet het antwoord niet, of heeft het geen belang (is mijn voorzichtige mening, maar niet die van ‘anderen’)?

    mv

    Like

  2. marlon, de eerste versie van dit gedicht dateert van 20-7-2004. ik heb het al een paar keer herschreven. het moet zo eenvoudig mogelijk worden.
    ik weet niet wat ik ben en maak me daar ook geen zorgen meer over. ik stel wel vast dat ik nog maar zeer weinig nieuwe gedichten schrijf. als ik een gedicht schrijf is dat meestal gebaseerd op oud basismateriaal. ik denk dat je verliefd moet zijn om gedichten te schrijven? misschien ben ik een soort van hongerkunstenaar. of komt het alleen maar neer op aandacht vragen?

    Like

Reacties zijn gesloten.