AAN VERWARRING TEN PROOI

24313013_10154851976386441_6337703644867670343_o

De zon, de regen, de metro, het begin van een brandje, collega’s die al hun jassen uittrekken, maar aarzelen. Ontruimen? Is er wel brand? Kleinigheden. Een doordringende stank. Draadjes van het alarmsysteem gesmolten. Een schip zinkt ergens voor een kust, 5000 doden. Of meer? Of minder? Ik luister maar met één oor naar de radio. Of met geen oor. Ik ben met moede oren uit bed gestapt. Naar de apotheek met de trein. Geneesmiddelen kopen. Of je ervan geneest? 1 op drie mensen krijgen kanker. Je kunt genezen. Aan een vogelgriepvaccin wordt gewerkt. Van vogelgriep ga je dood. Vogels zijn mooie dieren, je kunt er uren naar kijken. Hitchcock. Vergaderen. Het verslag noteren op een laptop. Die verdomde oren die niet meewillen. Cijferdyslexie? Angst voor falen, tekortschieten. Te weinig woorden, teveel woorden. Van de regen in de drup. De liften zijn hersteld. We moeten niet te voet naar beneden. Lust, onlust. Onrust. Alle lust wil diepe, diepe onrust. Of citeer ik verkeerd. Ik ben Borges niet. Ik ben niet ik. Persoonsbeschrijving: verontwaardigd machinist, zonder rijbewijs. Beperkte mobiliteit. Leve het vliegtuig, de trein en de tram. Tingeling. Toen ik jong was reed ik op een Garelli. Dat lawaai in Italië, en ondanks de adembenemende uitlaatgassen de euforie bij het zien van al die Trabantjes in Boedapest. Ik moet mijn hart daar nog eens gaan terugeisen. Bij de verloren voorwerpen. Zouden ze nog altijd zulke goede bureaucratie hebben? Dan moet het terug te vinden zijn. Ik luister er niet naar maar ik maak wel radioprogramma’s. Een playlist. Alles moet samenhangen. Niets wordt aan het toeval overgelaten. Geen letter. Tenzij haast en spoed boos komen doen. Weldoordacht door regen en wind. Maar vat geen kou, beste vrienden. Droge voeten zijn belangrijk.

Auteur: Martin Pulaski

Schrijver, blogger, DJ, moderne romanticus. Verslaafd aan muziek, film, boeken, kunst, steden. Radioprogramma ‘Zéro de conduite’ op Radio Centraal 106.7 fm in Antwerpen.

2 gedachten over “AAN VERWARRING TEN PROOI”

  1. 130 doden.
    Ik had dat gisteren helemaal niet gehoord, dat van die veerboot. Heb ik ook stoppen in mijn oren?
    Ik heb het net gelezen, van die veerboot, in de krant.
    Ik wens je een mooie playlist.
    Vanochtend was Elvis op StuBru. Ik dacht dus aan jou, vanochtend. Het was nog vroeg voor Elvis; ik schat een uur geleden.
    Nu is het ook nog vroeg. We hebben nog een hele dag te gaan.

    Like

  2. is verwarring nodig om orde te scheppen, om ons hoofd te ontladen, te ledigen naar zielenrust……al moet dit door regen en wind.
    Hé Martin, verrassende blog waarin ik mezelf ook een beetje tegenkom.
    Bedankt voor de link naar mijn cultuurbabbels; ook IK heb jou gelinkt 😉
    fijn weekend en hou de voeten droog…
    Iris

    Like

Reacties zijn gesloten.