ACHILLES EN DE PRIMITIEVE BULLSHITTER

harry_01

Door de hitte bevangen, altijd aangenaam, waarschijnlijk omdat je er zo primitief en gedachteloos van wordt, heb ik alleen nog zin om hier wat bullshit neer te schrijven. Onzin waar niemand wat aan heeft. Ik zal dat dan maar niet doen. Misschien brengt de nacht wel weer goede gedachten. Of kom ik nog eens in een stuk van Shakespeare terecht. Mijn vriend die hier bij me in het bureau zit bekogelt me met speren en ander wapentuig: hij heeft te veel in de Illias gelezen en hij waant zich nu Hector of Achilles of een andere ouzodrinkende held. De foto die ik hier bij plaats is van een andere vriend van me, een groot en te weinig gekend kunstenaar: Harry Heirmans.

Auteur: Martin Pulaski

Schrijver, blogger, DJ, moderne romanticus. Verslaafd aan muziek, film, boeken, kunst, steden. Radioprogramma ‘Zéro de conduite’ op Radio Centraal 106.7 fm in Antwerpen.

2 gedachten over “ACHILLES EN DE PRIMITIEVE BULLSHITTER”

  1. You for the fragrant- blossomed Muses’ lovely gifts be zealous, girls, and the clear
    melodious lyre: but my once tender body old age now has seized; my
    hair’s turned white instead of dark;
    my heart’s grown heavy, my knees
    will not support me, that once on
    a time were fleet for the dance as fawns. This state I oft bemoan; but what’s to do? Not to grow old,
    being human, there’s no way.

    Like

  2. Want het is niet gepast dat er in een Muzen-erend huis
    Geweeklaag is: dat zou niet juist voor ons zijn

    Like

Reacties zijn gesloten.